ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا لَعِبࣱ وَلَهۡوࣱ وَزِينَةࣱ وَتَفَاخُرُۢ بَيۡنَكُمۡ وَتَكَاثُرࣱ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِۖ كَمَثَلِ غَيۡثٍ أَعۡجَبَ ٱلۡكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرࣰّ ا ثُمَّ يَكُونُ حُطَٰمࣰ اۖ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابࣱ شَدِيدࣱ وَمَغۡفِرَةࣱ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنࣱۚ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ
Να μάθετε (όλοι σας) ότι η ζωή σε τούτο τον κόσμο δεν είναι παρά παιχνίδι και διασκέδαση, πολυτέλεια και αμοιβαία καυχησιολογία και πολλαπλασιασμός - (αντιζηλία) μεταξύ σας - του πλούτου και των παιδιών. Να κι ένα παράδειγμα από τη βροχή, που μ' αυτήν ζωογονούνται τα φυτά, και τέρπει (τις καρδιές) των άπιστων (γεωργών), σε λίγο μαραίνονται, και τα βλέπεις κίτρινα. Κι έπειτα γίνονται ξηρά και κομματιάζονται. Αλλά στη μέλλουσα Ζωή υπάρχει αυστηρή Τιμωρία (για τους αφοσιωμένους στο κακό). Και Συγχώρηση από τον ΑΛΛΑΧ και η Καλή (Του) Ευχαρίστηση (για τους αφοσιωμένους σ' Αυτόν). Και τι είναι η ζωή σ' αυτό τον κόσμο, παρά απατηλή απόλαυση και (πρόσκαιρη) περιουσία;