διάβασεتَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَٰلَمِينَ نَذِيرًا
Ευλογημένος είναι Εκείνος που έστειλε κάτω το Κριτήριο στο Δούλο Του (μουχάμμεντ) για να προειδοποιήσει (νουθετώντας) όλο τον κόσμο.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدࣰ ا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكࣱ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيۡءࣲ فَقَدَّرَهُۥ تَقۡدِيرࣰ ا
Εκείνος (ο ΑΛΛΑΧ) στον Οποίον ανήκει το βασίλειο των ουρανών και της γης, και δεν πήρε (-δεν γέννησε) παιδί και δεν έχει συνέταιρο στη βασιλεία Του, κι έχει, δημιουργήσει κάθε πράγμα, και που το τακτοποίησε σε κατάλληλες (αρμονικές) αναλογίες.
وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةࣰ لَّا يَخۡلُقُونَ شَيۡـࣰٔ ا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ وَلَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ ضَرࣰّ ا وَلَا نَفۡعࣰ ا وَلَا يَمۡلِكُونَ مَوۡتࣰ ا وَلَا حَيَوٰةࣰ وَلَا نُشُورࣰ ا
Κι όμως έχουν πάρει - αντί Εκείνου - άλλες θεότητες που δεν μπορούν να δημιουργήσουν τίποτε - ενώ οι ίδιες είναι δημιουργήματα - και δεν εξουσιάζουν για τον εαυτό τους θλάση ή ωφέλεια, (μα) ούτε ζωή, ούτε Ανάσταση.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ إِفۡكٌ ٱفۡتَرَىٰهُ وَأَعَانَهُۥ عَلَيۡهِ قَوۡمٌ ءَاخَرُونَۖ فَقَدۡ جَآءُو ظُلۡمࣰ ا وَزُورࣰ ا
Και είπαν εκείνοι που αρνήθηκαν (την Πίστη): "Πιστεύ δεν είναι τούτο - παρ' ένα ψέμα - που το έχει επινοήσει ο ίδιος, και που κι άλλος λαός τον βοήθησε σ' αυτό. (Στ' αλήθεια) αυτοί είναι που ήρθαν (θέτοντας) μια αδικία και ένα ψέμα (αυθαδέστατα).
وَقَالُوٓاْ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٱكۡتَتَبَهَا فَهِيَ تُمۡلَىٰ عَلَيۡهِ بُكۡرَةࣰ وَأَصِيلࣰ ا
Και είπαν: "διηγήματα των αρχαίων, που τα έγραψε, (ο μουχάμμεντ) - καθ' υπαγόρευση σ' αυτόν - πρωί και βράδυ" (δηλ. Κάθε μέρα).
قُلۡ أَنزَلَهُ ٱلَّذِي يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ كَانَ غَفُورࣰ ا رَّحِيمࣰ ا
Να πεις: "Τούτο (το Κοράνιο) έχει σταλεί κάτω (στη γη) από Εκείνον που γνωρίζει τα μυστήρια (που είναι) στους ουρανούς και στη γη. Και είναι - πράγματι - Εκείνος Πολυεύσπλαχνος, Πολυεπιεικής".
وَقَالُواْ مَالِ هَٰذَا ٱلرَّسُولِ يَأۡكُلُ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشِي فِي ٱلۡأَسۡوَاقِ لَوۡلَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مَلَكࣱ فَيَكُونَ مَعَهُۥ نَذِيرًا
Και είπαν: "Τι μέγας του λόγου είναι αυτός ο απόστολος, που τρώγει τα φαγητά και περπατά στις αγορές; Γιατί δεν έχει σταλεί σ' αυτόν κάτω ένας άγγελος για να έχει κάποιον που να προειδοποιεί μαζί του;
أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةࣱ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰ ا مَّسۡحُورًا
Ή (γιατί) δεν έχει ριχτεί (χαριστεί) σ' αυτόν ένας θησαυρός, ή (γιατί) να μην έχει ένα κήπο για να τρέφει απ' αυτόν (απολαμβάνοντας); Και είπαν οι άδικοι: "Δεν ακολουθείτε ειμή άνδρα γοητευμένο."
ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَٰلَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلࣰ ا
Κοίταξε πως κτύπησαν σε σένα τους παραλληλισμούς! (με τι σ' έχουν συγκρίνει!) Αλλά έχουν παραπλανηθεί, και δεν μπορούν να βρουν το σωστό δρόμο.
تَبَارَكَ ٱلَّذِيٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيۡرࣰ ا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّٰتࣲ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ وَيَجۡعَل لَّكَ قُصُورَۢا
Ευλογημένος είναι Εκείνος, που αν ήθελε, θα μπορούσε να σου δώσει καλύτερα (πράγματα) απ' αυτά.- Κήπους που να τρέχουν από κάτω τους τα ποτάμια, - και να κάνει (για χάτι σου) σου Παλάτια.
بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلسَّاعَةِۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِمَن كَذَّبَ بِٱلسَّاعَةِ سَعِيرًا
Αλλά διαψεύδουν και την Ώρα (της Κρίσης που πρόκειται να φτάσει). Κι έχουμε ετοιμάσει - γι' αυτόν που αρνείται (τον ερχομό) - και διαψεύδει - την Ώρα, ένα φλογισμένο χαμίνι.
إِذَا رَأَتۡهُم مِّن مَّكَانِۭ بَعِيدࣲ سَمِعُواْ لَهَا تَغَيُّظࣰ ا وَزَفِيرࣰ ا
Όταν το βλέπουν από ένα μακρινό μέρος, θα ακούσουν την μανία του και
وَإِذَآ أُلۡقُواْ مِنۡهَا مَكَانࣰ ا ضَيِّقࣰ ا مُّقَرَّنِينَ دَعَوۡاْ هُنَالِكَ ثُبُورࣰ ا
Κι όταν ριχτούν δεμένοι σφιχτά - σα σορός - σ' ένα στενόχωρο τόπο, θα φωνάζουν για καταστροφή - επί τόπου - (για εξαφανισμό)!
لَّا تَدۡعُواْ ٱلۡيَوۡمَ ثُبُورࣰ ا وَٰحِدࣰ ا وَٱدۡعُواْ ثُبُورࣰ ا كَثِيرࣰ ا
Αυτή την ημέρα μην επικαλεστείτε την (τέλεια) καταστροφή μόνο μια φορά, αλλά συνηγορείστε για πολλές (τέτοιες) καταστροφές!
قُلۡ أَذَٰلِكَ خَيۡرٌ أَمۡ جَنَّةُ ٱلۡخُلۡدِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۚ كَانَتۡ لَهُمۡ جَزَآءࣰ وَمَصِيرࣰ ا
Να πεις: "Αυτό είναι καλύτερο, ή ο αιώνιος Κήπος, που είναι ταγμένος για τους ενάρετους; Γι' αυτούς αυτή είναι τόσο μια αμοιβή, όσο και ένας τελικός (σκοπός).
لَّهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ خَٰلِدِينَۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعۡدࣰ ا مَّسۡـُٔولࣰ ا
Θα έχουν σ' αυτόν ό,τι επιθυμούν διαμένοντας για πάντα. μια υπεύθυνη υπόσχεση είναι (αυτό) για το Κύριό σου".
وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَقُولُ ءَأَنتُمۡ أَضۡلَلۡتُمۡ عِبَادِي هَٰٓؤُلَآءِ أَمۡ هُمۡ ضَلُّواْ ٱلسَّبِيلَ
Και την ημέρα που θα τους μαζέψει όλους ένα σωρό, μαζί κι εκείνους που λάτρευαν (άλλα) αντί τον ΑΛΛΑΧ θα τους πει (ρωτώντας τους συνέταιρους): "μην είστε εσείς που σπρώξατε στην πλάνη τους δούλους μου, ή μην είναι οι ίδιοι που παραπλάνησαν τον εαυτό τους από το Δρόμο";
قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ مَا كَانَ يَنۢبَغِي لَنَآ أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنۡ أَوۡلِيَآءَ وَلَٰكِن مَّتَّعۡتَهُمۡ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ نَسُواْ ٱلذِّكۡرَ وَكَانُواْ قَوۡمَۢا بُورࣰ ا
Θα πουν: "Δόξα σε Σένα! Δεν ήταν για μας κατάλληλο να παίρνουμε άλλο προστάτη εκτός από Σένα. Κι όμως Εσύ άφησες να χαίρονται τα αγαθά (της ζωής) σ' αυτούς και στους πατέρες τους, μέχρις ότου ξέχασαν το μήνυμα. Γιατί ήταν λαός (ανάξιος και) χαμένος".
فَقَدۡ كَذَّبُوكُم بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسۡتَطِيعُونَ صَرۡفࣰ ا وَلَا نَصۡرࣰ اۚ وَمَن يَظۡلِم مِّنكُمۡ نُذِقۡهُ عَذَابࣰ ا كَبِيرࣰ ا
Θα πει ο ΑΛΛΑΧ στους άδικους): "Τώρα σας διάψευσαν γι' αυτά που λέτε. Έτσι δεν μπορείτε να αποφύγετε (την τιμωρία σας), ούτε (να βρείτε) βοήθεια". Κι όποιος από σας αδικεί, θα κάνουμε να δοκιμάσει μια (αυστηρή) μεγάλη Τιμωρία.
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضࣲ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرࣰ ا
Και δεν στείλαμε - πριν από σένα - αποστόλους, που να μην έτρωγαν το φαγητό και να μην περπατούσαν στις αγορές. Και κάναμε μερικούς από σας - για δοκιμή - (σαν παράδειγμα) για τους άλλους. Τότε θα υπομείνετε (χαρτοεικά); Γιατί ο Κύριός σου (ω! μουχάμμεντ!) είναι ο μοναδικός που βλέπει (τα πάντα).
۞وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ أَوۡ نَرَىٰ رَبَّنَاۗ لَقَدِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ وَعَتَوۡ عُتُوࣰّ ا كَبِيرࣰ ا
Και είπαν εκείνοι που δεν επιθυμούν την συνάντησή (τους) μαζί μας: "Γιατί δεν στέλνονται οι άγγελοι κάτω σε μας, ή (γιατί) δεν βλέπουμε τον Κύριό μας;" Βέβαια έχουν αλαζονική ιδέα για τον εαυτό τους και μεγάλη είναι η αυθάδεια της ασέδειας τους!
يَوۡمَ يَرَوۡنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ لَا بُشۡرَىٰ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُجۡرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجۡرࣰ ا مَّحۡجُورࣰ ا
Αλλά την Ημέρα που θα δουν τους αγγέλους - και δεν θα χαρούν (βέβαια) σ' αυτήν την ημέρα οι ένοχοι - και που θα τους λένε: "Φραγμός (υπάρχει εδώ) απαγορευτικός (για όλους)!"
وَقَدِمۡنَآ إِلَىٰ مَا عَمِلُواْ مِنۡ عَمَلࣲ فَجَعَلۡنَٰهُ هَبَآءࣰ مَّنثُورًا
(Τότε) θα ανατρέψουμε στο έργο που έχουν κάνει (στη ζωή αυτή), και θα το κάνουμε σκόνη που παντού θα σκορπιστεί.
أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ يَوۡمَئِذٍ خَيۡرࣱ مُّسۡتَقَرࣰّ ا وَأَحۡسَنُ مَقِيلࣰ ا
Οι Σύντροφοι του Κήπου - αυτή την Ημέρα - θα είναι υπέροχα
وَيَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلۡغَمَٰمِ وَنُزِّلَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا
Και την ημέρα που ο ουρανός θα σχιστεί σε κομμάτια και οι άγγελοι θα στέλνονται κάτω (στη γη), κατεβαίνοντας (ομαδικά),
ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّ لِلرَّحۡمَٰنِۚ وَكَانَ يَوۡمًا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ عَسِيرࣰ ا
σ' αυτή την Ημέρα η βασιλεία - δικαιωματικά και αληθινά θα ανήκει στον Οικτίμονα (ΑΛΛΑΧ). Και θα είναι μια Ημέρα τρομερά δύσκολη για τους Άπιστους.
وَيَوۡمَ يَعَضُّ ٱلظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيۡهِ يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي ٱتَّخَذۡتُ مَعَ ٱلرَّسُولِ سَبِيلࣰ ا
Την Ημέρα που ο άδικος θα δαγκάνει τα χέρια του και θα λέει: "Ας γινόταν να έπαιρνα ένα (ίδιο) δρόμο με τον Απόστολο!"
يَٰوَيۡلَتَىٰ لَيۡتَنِي لَمۡ أَتَّخِذۡ فُلَانًا خَلِيلࣰ ا
Αλίμονό μου! Ας ήταν να μην έπαιρνα ένα τέτοιο φίλο!
لَّقَدۡ أَضَلَّنِي عَنِ ٱلذِّكۡرِ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَنِيۗ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِلۡإِنسَٰنِ خَذُولࣰ ا
με παρέσυρε στην πλάνη (μακρυά) απ' το μήνυμα (του Κορανίου) αφού ήδη μου είχε φτάσει! Και είναι προδότης για τον άνθρωπο ο Σατανάς!" (αφήνοντας δηλ. τον φίλο του κατά την ώρα της ανάγκης).
وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوۡمِي ٱتَّخَذُواْ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ مَهۡجُورࣰ ا
(Τότε) ο Απόστολος θα πει: "Ω! Κύριε μου! Ο λαός μου - στ' αλήθεια - πήρε αυτό το Κοράνιο σαν κάτι τι το εγκαταλειμμένο".
وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوࣰّ ا مِّنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيࣰ ا وَنَصِيرࣰ ا
Κι έτσι κάναμε για κάθε προφήτη ένα εχθρό από τους αμαρτωλούς. Αλλά είναι αρκετός - ο Κύριός σου - για να καθοδηγεί και να βοηθά.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلۡقُرۡءَانُ جُمۡلَةࣰ وَٰحِدَةࣰۚ كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِۦ فُؤَادَكَۖ وَرَتَّلۡنَٰهُ تَرۡتِيلࣰ ا
Και λένε εκείνοι που αρνούνται την Πίστη: "Γιατί το Κοράνιο να μην έχει σταλεί πάνω του - άπαξ - συνολικά; (να μην του έχει αποκαλυφθεί) όλος μια και καλή"; μ' αυτό τον τρόπο (αποκαλύπτεται) για να στερεώσουμε - μ' αυτό - την ψυχή σου, και το έχουμε απαγγείλει σε τακτοποιημένες φάσεις (σταδιακά).
وَلَا يَأۡتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَأَحۡسَنَ تَفۡسِيرًا
Και δεν θα σου φέρουν κανένα παράδειγμα (δεν θα σου) φέρουν καμιά απόδειξη, που Εμείς να μη σου εμπνεύσουμε την αληθινή και καλύτερη (του) εξήγηση.
ٱلَّذِينَ يُحۡشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُوْلَٰٓئِكَ شَرࣱّ مَّكَانࣰ ا وَأَضَلُّ سَبِيلࣰ ا
Εκείνοι που θα μαζευτούν (σωρός) με το πρόσωπό τους (μπρούμυτα) στην Κόλαση, αυτοί θα είναι σε κακό χάλι, και - από το Δρόμο - πολύ λανθασμένοι.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَا مَعَهُۥٓ أَخَاهُ هَٰرُونَ وَزِيرࣰ ا
Και δώσαμε (πριν απ' αυτό) στον μωυσή τη Βίβλο, και κάναμε μαζί του Υπουργό (Σύμβουλο) τον αδελφό του Ααρών.
فَقُلۡنَا ٱذۡهَبَآ إِلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا فَدَمَّرۡنَٰهُمۡ تَدۡمِيرࣰ ا
Και είπαμε: "Πηγαίνετε (κι οι δύο) στο λαό που (οι άνθρωποί του) έχουν διαψεύσει (οι αρνήθηκαν) τις Εντολές μας". Κι αυτόν (το λαό) τον καταστρέψαμε με (ολοσχερή) καταστροφή.
وَقَوۡمَ نُوحࣲ لَّمَّا كَذَّبُواْ ٱلرُّسُلَ أَغۡرَقۡنَٰهُمۡ وَجَعَلۡنَٰهُمۡ لِلنَّاسِ ءَايَةࣰۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمࣰ ا
Και στο λαό του Νώε, όταν διέψευσαν τους αποστόλους, τους πνίξαμε και κάναμε (το τέλος) τους ένα Σημείο για τους ανθρώπους. Κι έχουμε ετοιμάσει για όλους τους άδικους επώδυνα βασανιστήρια.
وَعَادࣰ ا وَثَمُودَاْ وَأَصۡحَٰبَ ٱلرَّسِّ وَقُرُونَۢا بَيۡنَ ذَٰلِكَ كَثِيرࣰ ا
Καθώς επίσης και (στη γενιά) του Αντ και του Θεμούντ και στους Συντρόφους (κατοίκους) του Ρας και πολλές άλλες γενιές ανάμεσά τους.
وَكُلࣰّ ا ضَرَبۡنَا لَهُ ٱلۡأَمۡثَٰلَۖ وَكُلࣰّ ا تَبَّرۡنَا تَتۡبِيرࣰ ا
Σε κάθε ένα απ' αυτούς του αναπτύξαμε (παραβολές) και παραδείγματα και κάθε ένα απ' αυτούς έχουμε εξοντώσει (με ολικό) αφανισμό (για τις αμαρτίες τους).
وَلَقَدۡ أَتَوۡاْ عَلَى ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِيٓ أُمۡطِرَتۡ مَطَرَ ٱلسَّوۡءِۚ أَفَلَمۡ يَكُونُواْ يَرَوۡنَهَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ نُشُورࣰ ا
Βέβαια (οι άπιστοι) θα πρέπει να έχουν περάσει απ' το χωριό που έριξε πάνω του η απαίσια βροχή (και το κατέστρεψε). μήπως δεν έβλεπαν (την καταστροφή). Κι όμως δεν περίμεναν Ανάσταση.
وَإِذَا رَأَوۡكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي بَعَثَ ٱللَّهُ رَسُولًا
Κι όταν σε βλέπουν, σε μεταχειρίζονται μόνο ειρωνικά: "Είναι (δυνατόν) να είναι αυτός που ο ΑΛΛΑΧ τον έχει στείλει σαν ένα απόστολο;
إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنۡ ءَالِهَتِنَا لَوۡلَآ أَن صَبَرۡنَا عَلَيۡهَاۚ وَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ حِينَ يَرَوۡنَ ٱلۡعَذَابَ مَنۡ أَضَلُّ سَبِيلًا
Λίγο έλειψε να μας παραπλανήσει από τις θεότητές μας, αν δεν υπομέναμε σταθερά σ' αυτές! " Θα μάθουν - όταν δουν τα βασανιστήρια ποιος είναι εκείνος που παραστράτησε από το Δρόμο!
أَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيۡهِ وَكِيلًا
μήπως δεν είδες εκείνον, που πήρε τα πάθη του (ή τις ορμές του) για θεό; μήπως εσύ θα γίνεις ο υπερασπιστής των υποθέσεών του;
أَمۡ تَحۡسَبُ أَنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَسۡمَعُونَ أَوۡ يَعۡقِلُونَۚ إِنۡ هُمۡ إِلَّا كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّ سَبِيلًا
Ή μήπως έχεις τη γνώμη ότι οι περισσότεροι τους ακούνε ή λογικεύονται; Δεν είναι παρά σαν τα ζωντανά, (και πιο χειρότεροι) και έχουν παραπλανηθεί από το Δρόμο.
أَلَمۡ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيۡفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوۡ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنࣰ ا ثُمَّ جَعَلۡنَا ٱلشَّمۡسَ عَلَيۡهِ دَلِيلࣰ ا
Δεν είδες πώς παράτεινε ο Κύριός σου, τη σκιά; Αν ήθελε μπορούσε να την κάνει ακίνητη! Κι όμως έχουμε κάνει τον ήλιο οδηγό πάνω της.
ثُمَّ قَبَضۡنَٰهُ إِلَيۡنَا قَبۡضࣰ ا يَسِيرࣰ ا
Και μετά την οδηγάμε (τη σκιά) σιγά - σιγά προς το μέρος μας.
وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا وَٱلنَّوۡمَ سُبَاتࣰ ا وَجَعَلَ ٱلنَّهَارَ نُشُورࣰ ا
Εκείνος είναι που έκανε για σας τη Νύχτα σαν ένα Χιτώνα και τον Ύπνο σαν μια Ανάπαυση, κι έκανε την Ημέρα για να βγαίνετε για τη διασπολή.
وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ طَهُورࣰ ا
Κι Εκείνος είναι που έστειλε τους ανέμους σαν κήρυκες χαρούμενων ειδήσεων που αναγγέλλουν την σύντομη άφιξη των δροσιών απ' τις Ευεργεσίες Του, και στείλαμε κάτω (στη γη) - από τον ουρανό (καθαρό) αγνό νερό (που εξαγνίζει κάθε τι),
لِّنُحۡـِۧيَ بِهِۦ بَلۡدَةࣰ مَّيۡتࣰ ا وَنُسۡقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقۡنَآ أَنۡعَٰمࣰ ا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرࣰ ا
για να ζωογονήσουμε μ' αυτό μια χώρα που πεθαίνει και να ποτίσουμε όσα έχουμε δημιουργήσει, ζωντανά κι ανθρώπους σε μεγάλο αριθμό.
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَٰهُ بَيۡنَهُمۡ لِيَذَّكَّرُواْ فَأَبَىٰٓ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورࣰ ا
Κι έχουμε μοιράσει τούτο μεταξύ τους για να θυμούνται (και να υμνολογούν τις ευεργεσίες μας). Αλλά οι περισσότεροι από τους ανθρώπους όλα τα αρνούνται (αχάριστα) κι έδειξαν μόνο την αγνωμοσύνη.
وَلَوۡ شِئۡنَا لَبَعَثۡنَا فِي كُلِّ قَرۡيَةࣲ نَّذِيرࣰ ا
Κι αν θέλαμε, μπορούσαμε να στείλουμε σε κάθε χωριό έναν προειδοποιητή.
فَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَجَٰهِدۡهُم بِهِۦ جِهَادࣰ ا كَبِيرࣰ ا
Γι' αυτό μη υποκύπτεις (ω!
۞وَهُوَ ٱلَّذِي مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ هَٰذَا عَذۡبࣱ فُرَاتࣱ وَهَٰذَا مِلۡحٌ أُجَاجࣱ وَجَعَلَ بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخࣰ ا وَحِجۡرࣰ ا مَّحۡجُورࣰ ا
Είναι Εκείνος που άφησε ελεύθερες (προσεγγίζοντας) τις δύο θάλασσες, αυτήν (την μια) εύγευστη και γλυκιά κι αυτή (την άλλη) αλμυρή και πικρή. Κι έκανε ανάμεσά τους ένα εμπόδιο που είναι απαγορευμένο να το περάσουν.
وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ مِنَ ٱلۡمَآءِ بَشَرࣰ ا فَجَعَلَهُۥ نَسَبࣰ ا وَصِهۡرࣰ اۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرࣰ ا
Και είναι εκείνος που έπλασε άνθρωπο από το νερό, (το ανδρικό σπέρμα) και τον έκανε (αρσενικό για τη συγγένεια της γενεαλογίας και θηλυκό για το δεσμό του γάμου). Ο Κύριός σου, πάντοτε είναι Παντοδύναμος.
وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمۡ وَلَا يَضُرُّهُمۡۗ وَكَانَ ٱلۡكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيرࣰ ا
Αλλά αυτοί ακόμα λατρεύουν αντί ΑΛΛΑΧ άλλα (πράγματα) που ούτε τους ωφελούν ούτε τους βλάπτουν, ο δε άπιστος είναι βοηθός (του Σατανά) κατά της υπακοής του Κυρίου του.
وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرࣰ ا وَنَذِيرࣰ ا
Και δεν σ έχουμε στείλει, παρά μόνο να αναγγείλεις τα ευχάριστα νέα για τους δίκαιους και να προειδοποιήσεις (νουθετώντας) για τους άδικους.
قُلۡ مَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلࣰ ا
Να πεις: (ω! μουχάμμεντ!): "Δεν σας ερωτώ (σας ζητώ) γι αυτό το μήνυμα καμιά αμοιβή, παρά μόνο όποιος θέλει ας πάρει τον (ίσο) Δρόμο που (οδηγεί) προς τον Κύριό του".
وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡحَيِّ ٱلَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِهِۦۚ وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًا
Και άσε την εμπιστοσύνη σου στον Ζώντα, ( ΑΛΛΑΧ), που δεν πεθαίνει και πανηγύρισε τη δόξα Του.
ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامࣲ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَسۡـَٔلۡ بِهِۦ خَبِيرࣰ ا
Που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όσα είναι ανάμεσά τους σε έξι ημέρες, κι έπειτα εγκαταστάθηκε στο Θρόνο. Ο ελ-Ραχμάν (Ελεήμων ΑΛΛΑΧ) Ρώτησε - λοιπόν - γι' Αυτόν τον Εμπεριογνώμονα.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسۡجُدُواْۤ لِلرَّحۡمَٰنِ قَالُواْ وَمَا ٱلرَّحۡمَٰنُ أَنَسۡجُدُ لِمَا تَأۡمُرُنَا وَزَادَهُمۡ نُفُورࣰ ا۩
Κι όταν πουν σ' αυτούς: "Προσκυνείστε τον Πανσπλαχνότατο Ραχμάν" λένε: "Και ποιος είναι ο Πανσπλαχνότατος (Ραχμάν); μήπως θα πρέπει να προσκυνήσουμε ό,τι εσύ μας διατάζεις;" Κι έτσι αυξήθηκε σ' αυτούς η φυγή (απ' την Αλήθεια).
تَبَارَكَ ٱلَّذِي جَعَلَ فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجࣰ ا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجࣰ ا وَقَمَرࣰ ا مُّنِيرࣰ ا
Ευλογημένος είναι Εκείνος που έκανε στον ουρανό τους αστερισμούς κι έκανε σ' αυτόν μια (αναμμένη) Λυχνία (ο ήλιος) κι ένα Φεγγάρι που φωτίζει!
وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ خِلۡفَةࣰ لِّمَنۡ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوۡ أَرَادَ شُكُورࣰ ا
Κι είναι Εκείνος που έκανε τη Νύχτα και την Ημέρα (σ' αρμονικήν εναλλασσόμενη) αλληλοδιαδοχή, για όποιον ήθελε να θυμηθεί τα μεγάλα δημιουργήματά (Του) ή να δείξει την ευγνωμοσύνη (του) (για τις ευλογίες Του).
وَعِبَادُ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلَّذِينَ يَمۡشُونَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ هَوۡنࣰ ا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلۡجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰمࣰ ا
Και οι υπάκουοι δούλοι του Ραχμάν (Ελεήμονα) είναι εκείνοι που περπατούν πάνω στη γη με ταπεινοφροσύνη, κι όταν τους προσφωνούν οι αμαθείς λένε: "Ειρήνη (πάνω) σας"
وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمۡ سُجَّدࣰ ا وَقِيَٰمࣰ ا
Και (είναι) εκείνοι που περνούν τη νύχτα λατρεύοντας τον Κύριό τους γονατιστοί και όρθιοι.
وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا
Και (είναι) εκείνοι που λένε: "Κύριέ μας! Απομάκρυνε από μας την Τιμωρία της Κόλασης, γιατί η τιμωρία της είναι μόνιμη,
إِنَّهَا سَآءَتۡ مُسۡتَقَرࣰّ ا وَمُقَامࣰ ا
και πολύ κακός είναι σαν τόπος διαμονής και ανάπαυσης".
وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُواْ لَمۡ يُسۡرِفُواْ وَلَمۡ يَقۡتُرُواْ وَكَانَ بَيۡنَ ذَٰلِكَ قَوَامࣰ ا
Και (είναι) εκείνοι που - όταν ξοδεύουν - δεν είναι, υπερβολικά, σπάταλοι κι ούτε φιλάργυροι, αλλά κρατούν μια δίκαιη (ισορροπία) ανάμεσα σ' αυτές (τις ακρότητες).
وَٱلَّذِينَ لَا يَدۡعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقۡتُلُونَ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَا يَزۡنُونَۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ يَلۡقَ أَثَامࣰ ا
Και (είναι) εκείνοι που δεν επικαλούνται - με τον ΑΛΛΑΧ άλλο θεό, και δεν σκοτώνουν μια τέτοια ζωντανή ψυχή, που ο ΑΛΛΑΧ την έκανε ιερή, εκτός (αν πρόκειται) για δίκαιη αιτία και, δεν διαπράττουν μοιχεία. Κι όποιος κάνει αυτό θα συναντήσει τιμωρία.
يُضَٰعَفۡ لَهُ ٱلۡعَذَابُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَيَخۡلُدۡ فِيهِۦ مُهَانًا
Θα διπλασιαστεί σ' αυτόν η Τιμωρία κατά την Ημέρα της Ανάστασης και θα τον σκεπάσει η ντροπή (αιώνια).
إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلࣰ ا صَٰلِحࣰ ا فَأُوْلَٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمۡ حَسَنَٰتࣲۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورࣰ ا رَّحِيمࣰ ا
Εκτός αν μετανοήσει, αν πιστέψει και κάνει έργα αγαθά. Σ' αυτούς ο ΑΛΛΑΧ θα ανταμείψει τις κακές (πράξεις) τους με καλές, κι ο ΑΛΛΑΧ Πολυεύσπλαχνος, Πολυεπιεικής.
وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ ا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابࣰ ا
Κι όποιος μετανοεί κι αγαθοεργεί, (τότε) έχει - στ' αλήθεια - επιστρέψει στον ΑΛΛΑΧ σε ένα (ευπρόσδεκτο) έργο.
وَٱلَّذِينَ لَا يَشۡهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّواْ بِٱللَّغۡوِ مَرُّواْ كِرَامࣰ ا
Κι εκείνοι που δεν ψευδομαρτυρούν - κι αν ακόμα περάσουν από ματαιότητα, θα περάσουν έντιμα (χωρίς να συμμετέχουν σε μάταιες κουβέντες).
وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ لَمۡ يَخِرُّواْ عَلَيۡهَا صُمࣰّ ا وَعُمۡيَانࣰ ا
Κι εκείνοι που - όταν, προειδοποιούνται από τα Εδάφια (τις Εντολές) του Κυρίου τους, - δεν σκύβουν πάνω τους, κουφοί και τυφλοί.
وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبۡ لَنَا مِنۡ أَزۡوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعۡيُنࣲ وَٱجۡعَلۡنَا لِلۡمُتَّقِينَ إِمَامًا
Κι εκείνοι που λένε (προσευχόμενοι): "Κύριε μας! Χάρισε σ' εμάς συζύγους και απογόνους που να είναι η παρηγοριά των ματιών μας, και κάνε μας (δώσε μας την τιμή να είμαστε υπόδειγμα για τους ενάρετους".
أُوْلَٰٓئِكَ يُجۡزَوۡنَ ٱلۡغُرۡفَةَ بِمَا صَبَرُواْ وَيُلَقَّوۡنَ فِيهَا تَحِيَّةࣰ وَسَلَٰمًا
Αυτοί είναι που θ' ανταμειφθούν με το δωμάτιο (την πιο υψηλή τοποθεσία στον παράδεισο), επειδή υπέμειναν καρτερικά. Κι εκεί μέσα θα γίνουν δεκτοί με χαιρετισμούς και ειρήνη,
خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ حَسُنَتۡ مُسۡتَقَرࣰّ ا وَمُقَامࣰ ا
κατοικώντας εκεί για πάντα. Πόσο όμορφη διαμονή και τόπος ανάπαυσης.
قُلۡ مَا يَعۡبَؤُاْ بِكُمۡ رَبِّي لَوۡلَا دُعَآؤُكُمۡۖ فَقَدۡ كَذَّبۡتُمۡ فَسَوۡفَ يَكُونُ لِزَامَۢا
Να πεις: (Ω! μουχάμμεντ!) (στους Αρνητές της Πίστης): "Ο Κύριός μου δεν ανησυχεί μ' εσάς εκτός εάν Τον επικαλεστείτε! Αλλά εσείς έχετε ήδη πει ψέματα (Τον αρνηθήκατε), θα φτάσει σε σας η μόνιμη κι η (αναπόφευκτη τιμωρία στη μέλλουσα ζωή).