διάβασε · اقرأ
مريم

Σούρα Μέριεμ

Maryam · 98 εδάφια

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
كٓهيعٓصٓ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ του Παντελείμονα, του Πολυευσπλαγχνου
ذِكۡرُ رَحۡمَتِ رَبِّكَ عَبۡدَهُۥ زَكَرِيَّآ
Αυτή είναι μια αφήγηση της Φιλαναθρωπίας του Κυρίου σου στον δούλο Του Ζαχαρία.
إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيࣰّ ا
Κοίτα όταν φώναξε καλώντας - μυστικά - τον Κύριό του,
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ ٱلۡعَظۡمُ مِنِّي وَٱشۡتَعَلَ ٱلرَّأۡسُ شَيۡبࣰ ا وَلَمۡ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيࣰّ ا
(στην προσευχή του): "Κύριέ μου! Έχουν ατονήσει - πια - σ' εμένα τα κόκαλά μου, και τα μαλλιά του κεφαλιού (μου) λάμπουν γκρίζα, ποτέ όμως δεν έπαυσα - Κύριέ μου - να είμαι άτυχος κατά τις προς Σε επιλήψεις μου!
وَإِنِّي خِفۡتُ ٱلۡمَوَٰلِيَ مِن وَرَآءِي وَكَانَتِ ٱمۡرَأَتِي عَاقِرࣰ ا فَهَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيࣰّ ا
Κι εγώ φοβούμαι (να μη κάνουν κακό) οι συγγενείς μου με τους ανθρώπους και να μην φυλάττουν το νόμο Σου) μετά από μένα. Κι η σύζυγός μου είναι στείρα. Χάρισέ μου - λοιπόν - ένα κληρονόμο από Εσένα τον Ίδιο -
يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنۡ ءَالِ يَعۡقُوبَۖ وَٱجۡعَلۡهُ رَبِّ رَضِيࣰّ ا
"(Έναν που) θα με κληρονομήσει (στη προφητεία μου) και θα αντιπροσωπεύει (τα βιβλία) από τη γενιά του Ιακώβ, και κάνε τον - Κύριέ μου- να Σου είναι ευάρεστος!"
يَٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ ٱسۡمُهُۥ يَحۡيَىٰ لَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ مِن قَبۡلُ سَمِيࣰّ ا
Η προσευχή του εισακούστηκε): "Ω! Ζαχαρία! Σου αναγγέλλω την χαρούμενη είδηση για ένα γιο, που το όνομά του θα είναι Ιωάννης (Γιάχια) Σε κανένα - μ' αυτό το όνομα - παλιότερα δεν έχουμε απονείμει διάκριση".
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمࣱ وَكَانَتِ ٱمۡرَأَتِي عَاقِرࣰ ا وَقَدۡ بَلَغۡتُ مِنَ ٱلۡكِبَرِ عِتِيࣰّ ا
Είπε: "Κύριέ μου! Πώς είναι δυνατόν να αποκτήσω γιο, όταν η σύζυγός μου είναι στείρα, κι εγώ έφτασα τα βαθιά γερατειά";
قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنࣱ وَقَدۡ خَلَقۡتُكَ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ تَكُ شَيۡـࣰٔ ا
Είπε (ο άγγελος που στον Ζαχαρία ευαγγελίζει ένα υιό): "Έτσι (θα γίνει), είπε ο Κύριός σου, αυτό για μένα είναι εύκολο. Εγώ σε έχω πλάσει από πριν, που ακόμα δεν ήσουν τίποτε"!
قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةࣰۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَ لَيَالࣲ سَوِيࣰّ ا
Είπε (ο Ζαχαρίας): "Κύριέ μου! Κάνε μου (δείξε μου) ένα Σημάδι". Εκείνος είπε: "Το σημάδι που εσύ (ζητάς) είναι ότι δεν θα (μπορείς να) μιλήσεις στους ανθρώπους για τρεις νύχτες, παρ' όλο που δεν είσαι άβουλος".
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنَ ٱلۡمِحۡرَابِ فَأَوۡحَىٰٓ إِلَيۡهِمۡ أَن سَبِّحُواْ بُكۡرَةࣰ وَعَشِيࣰّ ا
Κι εξήλθε (ο Ζαχαρίας) στο λαό του από το κουφώνημα του τοίχου (που μεταχειρίζονταν για την προσευχή), και με νοήματα, τους έδωσε να καταλάβουν ότι ας δοξάζουν (τον ΑΛΛΑΧ) κάθε πρωί και κάθε δείλινό.
يَٰيَحۡيَىٰ خُذِ ٱلۡكِتَٰبَ بِقُوَّةࣲۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحُكۡمَ صَبِيࣰّ ا
Στο γιο του ήλθε η εντολή: "Ω! Ιωάννη! ( Γιάχια!). Πάρε και εκτέλεσε με δύναμη το Βιβλίο'. Και του δώσαμε τη Σοφία, παρ' ολο που ήταν νεαρός,
وَحَنَانࣰ ا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَوٰةࣰۖ وَكَانَ تَقِيࣰّ ا
και το έλεος (για όλα τα δημιουργήματα) - από τα δικά μας (χαρίσματα) και την αγνότητα. Και ήταν θεοσεβής,
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيࣰّ ا
και καλοσύγαβος προς τους γονείς του, και δεν ήταν ούτε περήφανος ούτε αντάρης.
وَسَلَٰمٌ عَلَيۡهِ يَوۡمَ وُلِدَ وَيَوۡمَ يَمُوتُ وَيَوۡمَ يُبۡعَثُ حَيࣰّ ا
Και ειρήνη πάνω του, την ημέρα που είχε γεννηθεί, και την ημέρα που θα πεθάνει και την ημέρα που θα εγερθεί για (μια άλλη) ζωή.
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَرۡيَمَ إِذِ ٱنتَبَذَتۡ مِنۡ أَهۡلِهَا مَكَانࣰ ا شَرۡقِيࣰّ ا
Και να διηγηθείς στο Βιβλίο (το Κοράνιο) την ιστορία της μαρίάμ, όταν απούσθει - από την οικογένεια της - σε ένα τόπο στα Ανατολικά.
فَٱتَّخَذَتۡ مِن دُونِهِمۡ حِجَابࣰ ا فَأَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرࣰ ا سَوِيࣰّ ا
Είχε τοποθετήσει ένα προφύλαξιμο (για να προφυλάξει τον εαυτόν της) απ' αυτούς. Τότε στείλαμε ο' αυτήν το πνεύμα μας (ένας άγγελο) που παρουσιάστηκε μπροστά της - αν ένα τέλειο ανθρώπινο πλάσμα.
قَالَتۡ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِٱلرَّحۡمَٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيࣰّ ا
Εκείνη είπε: "Αναζητώ καταφύγιο, από σένα, στον Οικτίρμονα (ΑΛΛΑΧ) αν (Τον) φοβάσαι (μη με πλησιάζεις)".
قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَٰمࣰ ا زَكِيࣰّ ا
Εκείνος είπε: "Είμαι μόνο ένας αποστελμένος από τον Κύριο σου, (να χαρίσω) σε σένα ένα άγιο υιό".
قَالَتۡ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمࣱ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرࣱ وَلَمۡ أَكُ بَغِيࣰّ ا
Εκείνη είπε: "Πώς θα έχω γιο, εφ' όσον κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μ' έχει αγγίξει, κι ούτε είμαι ακόλαστη;"
قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنࣱۖ وَلِنَجۡعَلَهُۥٓ ءَايَةࣰ لِّلنَّاسِ وَرَحۡمَةࣰ مِّنَّاۚ وَكَانَ أَمۡرࣰ ا مَّقۡضِيࣰّ ا
Εκείνος είπε: "Έτσι (θα γίνει), είπε ο Κύριος σου, αυτό για μένα είναι εύκολο. Και (επιθυμία μας είναι) να τον προοδοποιήσουμε σαν ένα Θείό Σημείο για τους ανθρώπους και Έλεος από μας. Είναι μια υπόθεση που (έτσι) έχει θεοπιστεί."
۞فَحَمَلَتۡهُ فَٱنتَبَذَتۡ بِهِۦ مَكَانࣰ ا قَصِيࣰّ ا
Έτσι τον οήκωσε (στη κοιλιά της) - συνέλαβε - και αποσύρθηκε μαζί του σ' ένα απόμακρο μέρος.
فَأَجَآءَهَا ٱلۡمَخَاضُ إِلَىٰ جِذۡعِ ٱلنَّخۡلَةِ قَالَتۡ يَٰلَيۡتَنِي مِتُّ قَبۡلَ هَٰذَا وَكُنتُ نَسۡيࣰ ا مَّنسِيࣰّ ا
Και την οδήγησαν οι πόνοι του τοκετού στον χορμό μιας χουρμαδιάς, και είπε (μέσα στην αγωνία της): "Αλίμονό μου! μακάρ να πέθανα πριν απ' αυτό και να ήμουν ένα πράγμα ξεχασμένο κι αόρατο!"
فَنَادَىٰهَا مِن تَحۡتِهَآ أَلَّا تَحۡزَنِي قَدۡ جَعَلَ رَبُّكِ تَحۡتَكِ سَرِيࣰّ ا
Αλλά (μια φωνή) την κάλεσε από κάτω της (απ' την χουρμαδιά) "μην λυπάσαι! γιατί ο Κύριος σου έχει προβλέψει ένα ποτάμι κάτω από σένα".
وَهُزِّيٓ إِلَيۡكِ بِجِذۡعِ ٱلنَّخۡلَةِ تُسَٰقِطۡ عَلَيۡكِ رُطَبࣰ ا جَنِيࣰّ ا
"Και κούνησε - προς τη μεριά σου - τον χορμό της χουρμαδιάς, και θα πέσουν πάνω σου φρέσκοι - ώριμοι χουρμάδες".
فَكُلِي وَٱشۡرَبِي وَقَرِّي عَيۡنࣰ اۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلۡبَشَرِ أَحَدࣰ ا فَقُولِيٓ إِنِّي نَذَرۡتُ لِلرَّحۡمَٰنِ صَوۡمࣰ ا فَلَنۡ أُكَلِّمَ ٱلۡيَوۡمَ إِنسِيࣰّ ا
"Κι έτσι τρώγε και πίνε και κάνε δροσοειδε το μάτι (σου να χουγιαάσεις), Κι αν δεις κανένα ανθρώπινο πλάσμα (και σε ρωτάει) να του πεις: Έχω, πραγματικά, υποσχεθεί νηστεία στο Φιλεοπλάχνο (ΑΛΛΑΧ)
فَأَتَتۡ بِهِۦ قَوۡمَهَا تَحۡمِلُهُۥۖ قَالُواْ يَٰمَرۡيَمُ لَقَدۡ جِئۡتِ شَيۡـࣰٔ ا فَرِيࣰّ ا
Τέλος, ήλθε μαζί (με το μωρό της) στη γενιά της ομοιότητας "(στα γένη της). Κι έλεγαν είναι: "Ω! μαριάμ! Προφητικά έφερες ένα καταπληκτικό πράγμα!
يَٰٓأُخۡتَ هَٰرُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ ٱمۡرَأَ سَوۡءࣲ وَمَا كَانَتۡ أُمُّكِ بَغِيࣰّ ا
"Ω αδελφή του Ααρών! Ο πατέρας σου δεν ήταν ένας άνδρας του πονηρού, κι ούτε η μητέρα σου μια γυναίκα ακόλαστη!"
فَأَشَارَتۡ إِلَيۡهِۖ قَالُواْ كَيۡفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي ٱلۡمَهۡدِ صَبِيࣰّ ا
Εκείνη όμως έδειξε προς το μωρό. Είπαν: "Πώς - είναι δυνατό - να μιλήσουμε με ένα παιδί που είναι στην κούνια";
قَالَ إِنِّي عَبۡدُ ٱللَّهِ ءَاتَىٰنِيَ ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلَنِي نَبِيࣰّ ا
Είπε (το παιδί): "Είμαι στ' αληθεία -ένας δούλος του ΑΛΛΑΧ. μου έδωσε το Βιβλίο (την αποκάλυψη) και με έκανε ένα προφήτη.
وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ وَأَوۡصَٰنِي بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ مَا دُمۡتُ حَيࣰّ ا
"Και με έχει κάνει ευλογημένο οπουδήποτε κι αν βρίσκομαι, και έχει επιτάξει σε μένα την Προσευχή και τη φιλανθρωπία εφ' όσον βρίσκομαι στη ζωή.
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَتِي وَلَمۡ يَجۡعَلۡنِي جَبَّارࣰ ا شَقِيࣰّ ا
"Και (Αυτός) μ' έχει κάνει καλοκάγαθο στη μητέρα μου, και όχι υπεροπτικό ή άθλο,
وَٱلسَّلَٰمُ عَلَيَّ يَوۡمَ وُلِدتُّ وَيَوۡمَ أَمُوتُ وَيَوۡمَ أُبۡعَثُ حَيࣰّ ا
"(Πι' αυτό) η Ειρήνη είναι πάνω μου κατά την ημέρα, που γεννήθηκα, και την ημέρα που θα πεθάνω, και την ημέρα που θα εγερθώ για (μια άλλη) ζωή"!
ذَٰلِكَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَۖ قَوۡلَ ٱلۡحَقِّ ٱلَّذِي فِيهِ يَمۡتَرُونَ
Αυτός (είναι) ο Ιησούς, ο υιός της μαρίαμ. Ο λόγος της αληθείας, που γι' αυτόν (μάταια) φιλονικούν.
مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدࣲۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرࣰ ا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
Δεν ταιριάζει (στη μεγαλειότητα) του ΑΛΛΑΧ να παρει (να γεννήσει) ένα γιο. Δόξα πρέπει σ' Αυτόν!. Όταν αποφασίζει για κάτι τι, - λέει μόνο γι' αυτό: "Γεννήθω" και γίνεται.
وَإِنَّ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطࣱ مُّسۡتَقِيمࣱ‏
Βέβαια ο ΑΛΛΑΧ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας. Γι' αυτό να τον λατρεύετε . Αυτός είναι ο ίσιος δρόμος.
فَٱخۡتَلَفَ ٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَيۡنِهِمۡۖ فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن مَّشۡهَدِ يَوۡمٍ عَظِيمٍ
Και διαφώνησαν οι όμιλοι (οι αιρέσεις) αναμεταξύ τους. Συμφορά (μεγάλη) για τους Απίστους κατά τον (έρχομό) της Κρίσης της οποδαίας Ημέρας!
أَسۡمِعۡ بِهِمۡ وَأَبۡصِرۡ يَوۡمَ يَأۡتُونَنَا لَٰكِنِ ٱلظَّٰلِمُونَ ٱلۡيَوۡمَ فِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينࣲ‏
Πόσο (ξεκάθαρα) θα ακούσουν και θα δούν την Ημέρα που θα εμφανιστούν μπροστά μας ! Οσοι όμως αδίκουν σήμερα βρίσκονται σε φανερή πλάνη!
وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡحَسۡرَةِ إِذۡ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةࣲ وَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
Και προειδοποίησέ τους (Ω! μουχάμμεντ!) για την Ημέρα της Απελπισίας, όταν η διατάγη θα έχει αποφασιστει. Πατί (αλίμονο), αμελείς (όπως) ήσαν δεν πίστευαν!
إِنَّا نَحۡنُ نَرِثُ ٱلۡأَرۡضَ وَمَنۡ عَلَيۡهَا وَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ
Στα αλήθεια Είμαστε που θα κληρονομήσουμε τη γη, και όλα όσα βρίσκονται επάνω της. Και σε μας όλοι θα επιστρέψουν.
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِبۡرَٰهِيمَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقࣰ ا نَّبِيًّا
Και ένα διηγηθείς (επίση) στο Βιβλίο - το Κοράνο - (Την Ιστορία) του Αβρααμ. Ήταν ένας (άνδρας) της Αλήδειας (και δίκαιος), ένας προφήτης.
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ لِمَ تَعۡبُدُ مَا لَا يَسۡمَعُ وَلَا يُبۡصِرُ وَلَا يُغۡنِي عَنكَ شَيۡـࣰٔ ا
Όταν είπε στον πατέρα του: "Ω!
يَٰٓأَبَتِ إِنِّي قَدۡ جَآءَنِي مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَمۡ يَأۡتِكَ فَٱتَّبِعۡنِيٓ أَهۡدِكَ صِرَٰطࣰ ا سَوِيࣰّ ا
"Ω! Πατέρα μου! Ήλθε -πραγματικά- σε μένα ένα μέρος της γνώσης, που δεν σου έφτασε. Π' αυτό ακολούθησέ με. Θα σε οδηγήσω σε ένα δρόμο που (η επιφάνεια του) είναι επίπεδη (και είναι ίσιος).
يَٰٓأَبَتِ لَا تَعۡبُدِ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلرَّحۡمَٰنِ عَصِيࣰّ ا
"Ω! Πατέρα μου! Να μη λατρεύεις (υποθετείς) τον Σατανά! Γιατί ο Σατανάς ήταν ένας επαναστάτης (αποστάτης) ενάντια στον Ραχμάν (ΑΛΛΑΧ) (Φιλάνθρωπο Θεό).
يَٰٓأَبَتِ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابࣱ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيۡطَٰنِ وَلِيࣰّ ا
"Ω! Πατέρα μου! (Πολύ) φοβάμαι μήπως η Τιμωρία του Ραχμάν (του φιλάνθρωπου Θεού) σ' απάξει (και σε πικράνει) και ετσι θα αποβείς φίλος του Σατανά".
قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنۡ ءَالِهَتِي يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ لَأَرۡجُمَنَّكَۖ وَٱهۡجُرۡنِي مَلِيࣰّ ا
Είπε (ο πατέρας). "μήπως του -ω! Αβραάμ! -αποστρέφεσαι τους θεούς μου; Αν δεν μετανιώσεις θα σε λιθοβολήσω, και τώρα φύγε από μένα, για ένα χρονικό διάστημα"!
قَالَ سَلَٰمٌ عَلَيۡكَۖ سَأَسۡتَغۡفِرُ لَكَ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ بِي حَفِيࣰّ ا
Είπε (ο Αβραάμ): "Η ειρήνη ας είναι πάνω σου. Θα προσευχομαι, στον Κύριό μου για να σε συγχωρήσει. Γιατί είναι για μένα Ευεργέτης.
وَأَعۡتَزِلُكُمۡ وَمَا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَأَدۡعُواْ رَبِّي عَسَىٰٓ أَلَّآ أَكُونَ بِدُعَآءِ رَبِّي شَقِيࣰّ ا
"Και θ' απομακρυνθώ από (όλους) σας και από όσους επικαλείστε (άλλες θεότητες) εκτός του ΑΛΛΑΧ. Και θα επικαλεστώ τον Κύριό μου. 'Ιως -με την προσευχή μου στον Κύριό μου -να
فَلَمَّا ٱعۡتَزَلَهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَۖ وَكُلࣰّ ا جَعَلۡنَا نَبِيࣰّ ا
Κι όταν απομακρύνθηκε απ' αυτούς, και από όσους λατρευαν (άλλες θεότητες) εκτός του ΑΛΛΑΧ, χαρίσαμε στον Ισαάκ και τον Ιακώβ και χάνε απ' αυτούς τον χάναμε προφήτη.
وَوَهَبۡنَا لَهُم مِّن رَّحۡمَتِنَا وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ لِسَانَ صِدۡقٍ عَلِيࣰّ ا
Κι από τη Φιλανθρωπία μας χαρίσαμε μέρος της σ' αυτούς, και χάναμε να έχουν σε υψηλό επίπεδο τη γλώσσα της αληθείας.
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مُوسَىٰٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ مُخۡلَصࣰ ا وَكَانَ رَسُولࣰ ا نَّبِيࣰّ ا
Και να διηγηθείς (ακόμα) στο Βιβλίο (το Κοράνιο) (την ιστορία) του μωυσή γιατί ήταν εκλεκτός, και ήταν απόστολος (και) προφήτης.
وَنَٰدَيۡنَٰهُ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنِ وَقَرَّبۡنَٰهُ نَجِيࣰّ ا
Και τον καλέσαμε από τη δεξιά μεριά του Τούρ (του Όρους Σινά) και τον χάναμε να μας πληροφοδέι για μυστική (συνομιλία).
وَوَهَبۡنَا لَهُۥ مِن رَّحۡمَتِنَآ أَخَاهُ هَٰرُونَ نَبِيࣰّ ا
Κι από τη Φιλανθρωπία μας, του χαρίσαμε τον αδελφό του Ασαάν, (επίσης) ένα προφήτη.
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِسۡمَٰعِيلَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صَادِقَ ٱلۡوَعۡدِ وَكَانَ رَسُولࣰ ا نَّبِيࣰّ ا
Και να διηγηθείς (επίσης) στο Βιβλίο (το Κοράνιο) (την ιστορία) του Ιωμαή]. Ήταν (ανοστηρά) συνεπής στις υποσχέσεις του, και ήταν απόστολος (και) ένας προφήτης.
وَكَانَ يَأۡمُرُ أَهۡلَهُۥ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِۦ مَرۡضِيࣰّ ا
Πρόσταζε τη γενιά του να προσευχεται και να ελεει. Και ήταν ευπρόσδεκτος στον Κύριό του.
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِدۡرِيسَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقࣰ ا نَّبِيࣰّ ا
Και να διηγηθείς (επίσης) στο
وَرَفَعۡنَٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا
Και τον υψώσαμε σε τόπο υψηλό.
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحࣲ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنۡ هَدَيۡنَا وَٱجۡتَبَيۡنَآۚ إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُ ٱلرَّحۡمَٰنِ خَرُّواْۤ سُجَّدࣰ اۤ وَبُكِيࣰّ ا۩
Αυτοί ήσαν μεριχοί από τους προφήτες που ο ΑΛΛΑΧ τους έχει ευεργετήσει - από - τους απόγονους του Άδάμ και εκείνους που μετaφέραμε (στην χιώνιώτό) με τον Νώε, και τους απογόνους του Αβραάμ και του Ισραηλ και αυτούς που καθοδηγήσαμε και διαλέξαμε. Όταν απαγγέλλονταν σ' αυτούς οι Εντολές του Ραχμάν, του Οικτίρμονα ΑΛΛΑΧ), έπεσταν κάτω, γονατίζοντες (ταπεινά), με δάκρυα (στα μάτια).
۞فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٌ أَضَاعُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّبَعُواْ ٱلشَّهَوَٰتِۖ فَسَوۡفَ يَلۡقَوۡنَ غَيًّا
μετά απ' αυτούς (όμως) ακολούθησαν (άλλες γενιές) που εγκατάλειψαν την προσευχή και ακολούθησαν τα πάθη τους. Πι' αυτό θ' αντιμετωπίσουν τη μεγάλη τιμωρία,
إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ ا فَأُوْلَٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ شَيۡـࣰٔ ا
εκτός εκείνου που μετάνιωσαν και πίστευψαν και έκαναν αγαθά έργα. Πι' αυτοί θα περάσουν στον Κήπο, και δεν θα αδικηθούν στο ελάχιστο πράγμα,-
جَنَّٰتِ عَدۡنٍ ٱلَّتِي وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ عِبَادَهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ إِنَّهُۥ كَانَ وَعۡدُهُۥ مَأۡتِيࣰّ ا
στους Κήπους της Αιωνιότητας, που ο Ραχμάν (ο Οικτίρμονας ΑΛΛΑΧ) έχει - στον αορατο - υποσχεθεί σ' όσους Του υπηρετούν. Γιατί η επαγγελία Του πρέπει (απαραίτητα) να εκπληρωθεί.
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا إِلَّا سَلَٰمࣰ اۖ وَلَهُمۡ رِزۡقُهُمۡ فِيهَا بُكۡرَةࣰ وَعَشِيࣰّ ا
Εκεί δεν θα ακούσουν (μάταια λόγια, παρά μόνον Σελάμ, (το χαιρετισμό της Ειρήνης) Και θα έχουν εκεί τη διατροφή τους πρωί και βράδυ.
تِلۡكَ ٱلۡجَنَّةُ ٱلَّتِي نُورِثُ مِنۡ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيࣰّ ا
Τέτοιος είναι ο Κήτος που θα τον δώσουμε κληρονομί ο' εκείνους απ' τους δούλους μας που προφυλάσσονται από το κακό.
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمۡرِ رَبِّكَۖ لَهُۥ مَا بَيۡنَ أَيۡدِينَا وَمَا خَلۡفَنَا وَمَا بَيۡنَ ذَٰلِكَۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيࣰّ ا
(Οι άγγελοι λένε): "Δεν κατεβαίνουμε παρά επειτα από διαταγή του Κυρίου σου. Σ' εκείνον ανήκουν όσα βρίσκονται μπροστά μας κι όσα πίσω μας κι όσα ανάμεσα σ' αυτά. Ποτέ ο Κύριος σου δεν ξέχνά. - (γιατί είναι).
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا فَٱعۡبُدۡهُ وَٱصۡطَبِرۡ لِعِبَٰدَتِهِۦۚ هَلۡ تَعۡلَمُ لَهُۥ سَمِيࣰّ ا
Κύριος των ουρανών κα της γης κα όσων βρίσκονται ανάμεσά τους. Πι' αυτό λατρεύτε Τον, και να είσαι σταθερός και καρτερικός στη λατρεία Του. μήπως γνωρίζεις άλλον (που είναι άξιος να φέρει) το ίδιο όνομα (το δικό) Του;
وَيَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَءِذَا مَا مِتُّ لَسَوۡفَ أُخۡرَجُ حَيًّا
Και λέγει ο άνθρωπος: "Σότε αν πεθάνω, μήπως θα βγω ζωντανός (από το τάφο)";
أَوَلَا يَذۡكُرُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ يَكُ شَيۡـࣰٔ ا
Κι όμως, γιατί ο άνθρωπος δεν θυμάται ότι τον έχουμε πλάσει απ' πριν κα απ' το τίποτε;
فَوَرَبِّكَ لَنَحۡشُرَنَّهُمۡ وَٱلشَّيَٰطِينَ ثُمَّ لَنُحۡضِرَنَّهُمۡ حَوۡلَ جَهَنَّمَ جِثِيࣰّ ا
μα τον Κύριό σου! θα τους μαζέψουμε όλους μαζί ένα ωμό και τους Σατανάδες (μαζί τους), και θα τους περιφέρουμε γονατιστούς γύρω απ' την Κόλασιν.
ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمۡ أَشَدُّ عَلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ عِتِيࣰّ ا
Έπειτα θα ανασύρουμε - βέβαια - απ' κάθε αίρεον όλους αυτούς που επίμονα σταιάζαν κατά του Ραχμάν (του Οικτίρμονα ΑΛΛΑΧ).
ثُمَّ لَنَحۡنُ أَعۡلَمُ بِٱلَّذِينَ هُمۡ أَوۡلَىٰ بِهَا صِلِيࣰّ ا
Έπειτα Εμείς -βέβαια- γνωρίζουμε καλά εκείνους που αξίζουν περισσότερο για να κατακαούν.
وَإِن مِّنكُمۡ إِلَّا وَارِدُهَاۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتۡمࣰ ا مَّقۡضِيࣰّ ا
Κανείς από σας (δεν θα βρεθεί) που να μη περάσει πάνω απ' αυτή (τη Κόλασι). Αυτό - για τον Κύριό σου - είναι ένα ψήφισμα που πρέπει να ομληρεωθεί.
ثُمَّ نُنَجِّي ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْ وَّنَذَرُ ٱلظَّٰلِمِينَ فِيهَا جِثِيࣰّ ا
Έπειτα θα σώσουμε εκείνους που αντιστάθηκαν στο κακό, και θα εγκαταλείψουμε τους κακοποιούς εκεί γονατιστούς.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتࣲ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَيُّ ٱلۡفَرِيقَيۡنِ خَيۡرࣱ مَّقَامࣰ ا وَأَحۡسَنُ نَدِيࣰّ ا
Κι όταν απαγγέλλονται σ' αυτούς οι Εντολές μας - κι επεξηγούνται - οι Άποστολ λένε σ' όσους πιστεύουν: "Ποιά από τις δυο ομάδες μας είναι σε καλύτερη θέση; Ποια παρουσιάζει το καλύτερο θέαμα κατά τη συγκέντρωση";
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَحۡسَنُ أَثَٰثࣰ ا وَرِءۡيࣰ ا
Και πόσοες (αναρίθμητες) γενιές - πιω απ' αυτούς- έχουμε κατακρέψει, που ήταν ακόμα καλύτερες σε εξοπλισμό και έλαμπαν στα μάτια;
قُلۡ مَن كَانَ فِي ٱلضَّلَٰلَةِ فَلۡيَمۡدُدۡ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ مَدًّاۚ حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوۡاْ مَا يُوعَدُونَ إِمَّا ٱلۡعَذَابَ وَإِمَّا ٱلسَّاعَةَ فَسَيَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ شَرࣱّ مَّكَانࣰ ا وَأَضۡعَفُ جُندࣰ ا
Να πεις: "Αν κανείς όριοσκεται στην πλάνη, ο Ραχμάν (ο Φιλάνθρωπος ΑΛΛΑΧ) παρατείνει σ' αυτούς (το σχοίνι), μέχρις ότου, όταν δούν την προειδοποίηση (του ΑΛΛΑΧ να εκληρούται), είτε σε τιμωρία, είτε (στην προέγγιον) της Ώρας- τότε θα πληροφορηθούν ποιος είναι στη χειρότερη θέση, και (ποιος) είναι ανίσχυρος!
وَيَزِيدُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱهۡتَدَوۡاْ هُدࣰ ىۗ وَٱلۡبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابࣰ ا وَخَيۡرࣱ مَّرَدًّا
"Κι ο ΑΛΛΑΧ αυξάνει την καθοδήγηση σ' εκείνους που την αναζητούν. Και τα πράγματα που διαφούν οι - Καλές Πράξεις - θεωρούνται καλύτερα (στα μάτια) του Κυρίου σου, αν αντaμοιθι, και πιο εκτιμητά κατά την τελική (τους) επιστροφή".
أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي كَفَرَ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالࣰ ا وَوَلَدًا
μήπως παρατήσεες (το είδος του ανθρώπου) εκείνου, που αρνείται τις Εντολές μας, - και όμως λέγει: "Θα μου δοθούν (οποσδήποτε) πλούτη και αχόαρια:"
أَطَّلَعَ ٱلۡغَيۡبَ أَمِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدࣰ ا
Έχει μήπως εισόδει στο αόρατο, ή έχει κάνει συμφωνία με τον Ραχμάν (Φιλάνθρωπο ΑΛΛΑΧ);
كَلَّاۚ سَنَكۡتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُۥ مِنَ ٱلۡعَذَابِ مَدࣰّ ا
Όχι (βέβαια). Θα καταγράψουμε ό,τι λέγει και θα αυξήσουμε σ' αυτόν την τιμωρία, αυξάνοντάς την (ακόμη).
وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَأۡتِينَا فَرۡدࣰ ا
(Σε μας θα επιστρέψουν) θα κληρονομήσουμε όλα όσα λέει και (θα παρουσιαθει μπροστα μας) θα μας έλθει (γυμνός και) μόνος.
وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةࣰ لِّيَكُونُواْ لَهُمۡ عِزࣰّ ا
Και είχαν προσλάβει (για λατρεία) άλλες θεότητες, αντι του ΑΛΛΑΧ για να έχουν δύναμη και δόξα!
كَلَّاۚ سَيَكۡفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمۡ وَيَكُونُونَ عَلَيۡهِمۡ ضِدًّا
Όχι βέβαια! Θα αρνηθούν (οι θεότητες) οσους τις λατρεύουν και θα γίνουν αντίπαλοι εναντίον τους.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّآ أَرۡسَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ تَؤُزُّهُمۡ أَزࣰّ ا
μα δεν βλέπεις ότι έχουμε στείλει τους Σατανάδες στους Αποστόλους, για να τους υποκινούν με μανία (στο κακό);
فَلَا تَعۡجَلۡ عَلَيۡهِمۡۖ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمۡ عَدࣰّ ا
μην διαξέσαι - λοιπόν - (τη τιμωρία) εναντίον τους, γιατί λογαριάζουμε γι' αυτούς (τα
يَوۡمَ نَحۡشُرُ ٱلۡمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ وَفۡدࣰ ا
Την ημέρα που θα συγκεντρώουμε τους εναδέτους στον Ραχμάν (τον Φιλάνθρωπο ΑΛΛΑΧ) σαν μια επιτροπή (που παρουσιάζεται μπροστά σε Αυτόν για να αποδώσει τιμές),
وَنَسُوقُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرۡدࣰ ا
και (την ημέρα) που θα οδηγήσουμε τους ενόχους στην κόλασιν σαν δικάσμένα (ζώντανά που οδηγούνται στο νερό), -
لَّا يَمۡلِكُونَ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدࣰ ا
Κανείς δεν θα έχει τη δύναμη να μεσολαβήσει γι' αυτούς. Η μεσολάβηση όμως θα είναι γι' εκείνους που πήραν συμφωνία (ή υπόσχεση) από τον Ραχμάν (τον Φιλάνθρωπο ΑΛΛΑΧ).
وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدࣰ ا
Και είπαν: "Ο Ραχμάν (ο Φιλάνθρωπος ΑΛΛΑΧ) επήρε (γέννησε) ένα γιο!"
لَّقَدۡ جِئۡتُمۡ شَيۡـًٔا إِدࣰّ ا
Πραγματικά προφέρατε κάτι το τερατώδες!
تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا
Λίγο έλειψε κι οι ουρανοί ήταν έτοιμοι να ερραγούν, η γη να χωριστεί στα δύο και τα βουνά να πέσουν κάτω σε ερείπια.
أَن دَعَوۡاْ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدࣰ ا
Κι αυτό γιατί είχαν επικαλεστεί ένα γιο, για τον Ραχμάν (τον Φιλάνθρωπο ΑΛΛΑΧ).
وَمَا يَنۢبَغِي لِلرَّحۡمَٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا
Και δεν μπορεί να διευκρινιστεί πως η (μεγαλειότητα) του Ραχμάν (του Φιλάνθρωπου ΑΛΛΑΧ) ήταν δυνατό να πάρει (να γεννήσει) ένα γιο!
إِن كُلُّ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّآ ءَاتِي ٱلرَّحۡمَٰنِ عَبۡدࣰ ا
Οὔτε ἀπὸ δόσους βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη - δεν μπορεῖ - παρά να ἔλθει σαν δοῦλος στον Ραχμάν (τον Παντελεήμονα ΑΛΛΑΧ).
لَّقَدۡ أَحۡصَىٰهُمۡ وَعَدَّهُمۡ عَدࣰّ ا
"Ἔχει τους πάντες λογαριάσει και τους ἔχει ἀριθμήσει (ὅλους) ακριβῶς.
وَكُلُّهُمۡ ءَاتِيهِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَرۡدًا
Κι όλοι τους θα έλθουν σ' Αυτόν - κατ' άτομο - την Ημέρα της Κρίσης.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَيَجۡعَلُ لَهُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وُدࣰّ ا
Βέβαια ο' ἐκείνους που πίστευαν και ἔκαναν ἐναρέτες πράξεις ο Ραχμάν (ο Φιλάνθρωπος ΑΛΛΑΧ) θα τους κάνει (κοινωνούς) της Ἀγάπης στις καρδίες ὅλων.
فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلۡمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوۡمࣰ ا لُّدࣰّ ا
Έχουμε κάνει (το Κοράνιο) εύκολα να προχωρεί με τη γλώσσα σου ώστε να μπορέσεις μ' αυτό να δώσεις ευχαριστες ειδήσεις στους ενάρετους και να προειδοποιήσεις μ' αυτό ένα λαό που έχει εχθρότητα εναντίον σας.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هَلۡ تُحِسُّ مِنۡهُم مِّنۡ أَحَدٍ أَوۡ تَسۡمَعُ لَهُمۡ رِكۡزَۢا
Και πόσες (αναρίθμητες) γενιές - πριν απ' αυτούς - έχουμε καταστρέψει; μπορείς, μήπως να δεις ένα μόνο απ' αυτούς (τώρα), ή ν' ακούσεις ένα (μόνο) ψίθυρο απ' αυτούς;