διάβασεطه
Πλησίασε για τοὺς ανθρώπους (ο καιρός) για να λογαριαστούν. Κι όμως απρόσεχτοι όπως εἶναι,απομακρύνονται.-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
مَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لِتَشۡقَىٰٓ
Δεν σου έχουμε στείλει το Κοράνιο, για να σου προκαλέσει την απελπισία.
إِلَّا تَذۡكِرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰ
Αλλά μόνο σαν υπενθύμιση γι' αυτόν που φοβάται (τον ΑΛΛΑΧ), -
تَنزِيلࣰ ا مِّمَّنۡ خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلۡعُلَى
μια αποκάλυψη από Εκείνον που έπλασε τη γη και τους ουρανούς στα ύψη.
ٱلرَّحۡمَٰنُ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ ٱسۡتَوَىٰ
Ο ελ- Ραχμάν (Ο Παντελεήμονας ΑΛΛΑΧ) εγκαταστάθηκε στο Θρόνο.
لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَمَا تَحۡتَ ٱلثَّرَىٰ
Σ' Αυτόν ανήκουν όσα βρίσκονται στους ουρανούς και πάνω στη γη, και όσα ανάμεσά τους και όσα κάτω από το φως (της γης).
وَإِن تَجۡهَرۡ بِٱلۡقَوۡلِ فَإِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخۡفَى
Κι αν προφέρεις τη λέξη μεγαλόφωνα, (δεν πειράζει), γιατί γνωρίζει τι είναι μυστικό και τι πιο πολύ κρυμμένο.
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ
ΑΛΛΑΧ! Δεν υπάρχει θεός παρά μόνο Εκείνος. Σ' Αυτόν ανήκουν τα Πιο Όμορφα Ονόματα.
وَهَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
Σου έχει φτάσει η ιστορία του μωυσή;
إِذۡ رَءَا نَارࣰ ا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارࣰ ا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدࣰ ى
Κοίτα! όταν είδε μια φωτιά, είπε τότε στην οικογένειά του: "Σταθείτε, γιατί αισθάνθηκα μια φωτιά. Ίσως μπορέσω και σας φέρω δαυλό απ' αυτήν κανένα αναμμένο σημάδι, ή ίσως μπορέσω να βρω κανένα κοντά της που μπορεί να μας οδηγήσει στη φωτιά".
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ
Σαν έφτασε όμως σ' αυτήν, κάναμε ώστε να ακουστεί (μια φωνή): "Ω! μωυσή!"
إِنِّيٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخۡلَعۡ نَعۡلَيۡكَ إِنَّكَ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوࣰ ى
Εγώ είμαι ο Κύριός σου! Βγάλε -γι' αυτό- τα παπούτσια σου, Είσαι στην Τουδά - την ιερή κοιλάδα.
وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ
Και σ' έχω διαλέξει. Άκουσε -λοιπόν -ό,τι (στέλνεται σε σένα) με έμπνευση.
إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ
Εγώ είμαι -πραγματικά- ο ΑΛΛΑΧ. Δεν υπάρχει άλλος θεός, εμή (μόνο) Εγώ. Και να τηρείς (τακτική) προσευχή για να με θυμάσαι (παντηγυρίζοντας το εγκώμιό μου).
إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ
Η ώρα - στ' αλήθεια - φτάνει. Σκοπός μου είναι να την κρατήσω μυστική, για να πάρει κάθε ψυχή την ανταμοιβή της ανάλογα με όσα μπορεί να χωρέσει (απ' τις προσπάθειές της).
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنۡهَا مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرۡدَىٰ
Γι' αυτό ας μη σε εμποδίσουν απ' αυτήν, εκείνοι που δεν την πιστεύουν, κι ακολούθησαν τα πάθη τους, μήπως και καταστραφείς!..'
وَمَا تِلۡكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ
Και τι είναι αυτό (που κρατάς) στο δεξί σου χέρι, ω μωυσή";
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّؤُاْ عَلَيۡهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخۡرَىٰ
Είπε : "Είναι το ραβδί μου. Πάνω του στηρίζομαι, και μ' αυτό κτυπώ (μαζεύοντας) την τροφή για το ποιμνίο μου και έχω γι' αυτό κι άλλες χρήσεις".
قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Πέταξέ το, ω! μωυσή!".
فَأَلۡقَىٰهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةࣱ تَسۡعَىٰ
Κι εκείνος το πέταξε, και να που έγινε (ένα φίδι) ζωντανό και κινούμενο.
قَالَ خُذۡهَا وَلَا تَخَفۡۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلۡأُولَىٰ
Εἴπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Πάρε το και μὴ φοβάσαι. Θὰ το επαναφέρουμε στην πρώτη του κατάστασι"...
وَٱضۡمُمۡ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخۡرَىٰ
Φέρε - τώρα - το γέρι ου (κλειστό) στο πλευρό ου. Θὰ γίνει κάταστροο (και λαμπερό), γωϊς βλάβη (ἢ ἄλλο γορῶμα) - (τοῦτο ας χρησιμεύσει) σαν ἄλλο Σημεῖο (Θαῦμα) -,
لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى
Ὥστε (αργότερα) ενδέχεται να σου δείξουμε (δύο) απ' το μεγαλύτερα μας Σημεῖα.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
Πήγαινε στον Φαραώ, γιατί ἔχει ξεπεράσει κάθε ὅριο (παρανομίας)".
قَالَ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي
Εἴπε (ο μωυσῆς): "Κύριέ μου! Ἄνοιξέ μου το στήθος μου,
وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي
Κι ευκόλυνε μου την εντολή (το ἔργο) μου,
وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةࣰ مِّن لِّسَانِي
Καὶ βγάλε το εμπόδιο (τη βραδυγλωσσία) μου από την ομιλία μου,
يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي
Ὥστε να μπορουν να καταλαβαίνουν αυτά που λέγω
وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرࣰ ا مِّنۡ أَهۡلِي
Καὶ κάνε για μένα (δώσε μου) ένα υπουργό (βοηθό) απ' τη γενια μου,
هَٰرُونَ أَخِي
Τον Ααρών, τον αδελφό μου,
ٱشۡدُدۡ بِهِۦٓ أَزۡرِي
Αύξησε μ' αυτόν τη δύναμή μου,
وَأَشۡرِكۡهُ فِيٓ أَمۡرِي
καὶ κάνε τον μέτοχο του ἔργου μου,
كَيۡ نُسَبِّحَكَ كَثِيرࣰ ا
Για ένα Σε δοξάζουμε πολύ, χωρίς τελείωμό.
وَنَذۡكُرَكَ كَثِيرًا
Και για να Σε μνημονεύουμε πολύ, χωρίς τελείωμό.
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرࣰ ا
Γιατί Εού είσαι Εκείνος που (πάντοτε) μας βλέπει".
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Παραχώρησα - ήδη - ότι ερώτησες, (Δεκτή έγινε η προσευχή σου), ω μωυσή".
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ
Κι άλλη φορά πριν απ' αυτή) σε ευνοήσαμε,
إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ
Όταν εμπνεύσαμε στη μητέρα σου το μήνυμα:
أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوࣱّ لِّي وَعَدُوࣱّ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةࣰ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ
"Ρίξε (το μωρό) μέσα στην κασέλα, και ρίξε (την κασέλα) στο ποτάμι, και θα το φέρει το ποτάμι στην όχθη και θα το πάρει ένας που είναι εχθρός μου και εχθρός του. Κι έριξα πάνω σου (το φόρεμα) της δικής μου αγάπης, σ(τε να ανατραφείς κάτω από τα βλέμματά μου.
إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسࣰ ا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونࣰ اۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرࣲ يَٰمُوسَىٰ
"Και να! η αδελφή σου, που περπατούσε (εκεί ήοντα) είπε: μήπως θέλετε να σας υποδείξω μια που να θηλάσει και ν' αναθρέψει (το μωρό); Κι έτσι σε επιστρέψαμε στη μητέρα σου, για να χουχγει η καρδία της και να μη λυπηται. Κι οκότωσες ένα άνθρωπο, αλλά σε σώσαμε από τις ενοχλήσεις και σε δοκιμάσαμε με διάφορες δοκιμασίες. Κι έμεινες πολλά χρόνια με τη γενιά των μέντιε.Κι έπειτα ήρθες,εδώ, ω!μωυσή, όπως είχε ορίστει!
وَٱصۡطَنَعۡتُكَ لِنَفۡسِي
Και σε είχα ετομάσει για Δική μου (υπηρεσία)..
ٱذۡهَبۡ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكۡرِي
Πήγαινε, του και ο αδελφός σου, για παράδoση των μηνυμάτων μου και μη σταματήσει - κανες απ' τους δύο - να με χρατα στη μνήμη του.
ٱذۡهَبَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
"Πηγαίνετε - κι οι δύο - στο Φαραώ, γιατί έχει ξεπεράσει κάθε όριο (παρανοίας),
فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلࣰ ا لَّيِّنࣰ ا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ
μιλήστε του όμως με ηπιότητα, μήπως και δεχτεί την προειδοποίηση, ή φοβηθεί (τον ΑΛΛΑΧ)".
قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ
Είπαν (οι δύο), "Κύριέ μας! Φοβόμαστε μήπως βιαστεί κι αυθαδίσει εναντίον μας ή μήπως ξεπεράσει κάθε όριο".
قَالَ لَا تَخَافَآۖ إِنَّنِي مَعَكُمَآ أَسۡمَعُ وَأَرَىٰ
Είπε: "μη φοβάστε, γιατί είμαι μαζί (και με τους δύο) σας. Ακούω και βλέπω (τα πάντα).
فَأۡتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبۡهُمۡۖ قَدۡ جِئۡنَٰكَ بِـَٔايَةࣲ مِّن رَّبِّكَۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلۡهُدَىٰٓ
"Πηγαίνετε (κ' οι δύο) σ' αυτόν και πείτε: Είμαστε αποσταλμένοι του Κυρίου σου. Στείλε μαζί μας έξω (από τη Φυλακή) τα Παιδία του Ισραήλ, και μη τυραννάς. Έχουμε έρθει - βέβαια - με Σημείο από τον Κύριό σου! Και Ειρήνη πάνω σ' όποιον ακολουθεί τις οδηγίες (του ΑΛΛΑΧ) !
إِنَّا قَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡنَآ أَنَّ ٱلۡعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
Σε μας έχει αποκαλυφθεί ότι η Τιμωρία (θα πέσει) πάνω σ' όποιον ψευδεται (αρνειται τον ΑΛΛΑΧ) κι απομακρύνεται (από τον Θείο
قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَٰمُوسَىٰ
Κι όταν δόθηκε το μήνυμα αυτό), είπε (ο Φαραώ): 'Ποιος - λοιπόν - είναι, ω! μωυσή! ο Κύριός σας;'
قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِيٓ أَعۡطَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ خَلۡقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ
Είπε: "ο Κύριός μας είναι Εκείνος που έδωσε σε κάθε (δημιουργημένο) πράγμα τον τύπο και τη φύση του κι έπειτα καθοδήγει (στον δρόμο της σωτηρίας)".
قَالَ فَمَا بَالُ ٱلۡقُرُونِ ٱلۡأُولَىٰ
Είπε (ο Φαραώ): "Ποιά ήταν η κατάσταση (τι φρονούσαν) οι προηγούμενες γενιές;"
قَالَ عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَٰبࣲۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى
Είπε: 'Η γνώση γι' αυτό βρίσκεται με τον Κύριό μου, (γραμμένο μέσα) σε Βιβλίο. Ποτέ δη πλανάται (το ξέρει όλα) ο Κύριός μου και ποτέ δεν ξεχνά.
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدࣰ ا وَسَلَكَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلࣰ ا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجࣰ ا مِّن نَّبَاتࣲ شَتَّىٰ
Εκείνος είναι που έκανε για σας τη γη απλωμένη επίπεδη, και σ' αυτή σας έκανε δρόμους (να περπατάτε) (και διαδρομές), κι έστειλε από τον ουρανό νερό'. μ' αυτό κάνιμε να βγουν διάφορα ζευγάρια από φυτά, το κάθε ένα χωριστό από τα άλλα.
كُلُواْ وَٱرۡعَوۡاْ أَنۡعَٰمَكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ
Τρώγετε (εσείς) και βόσκετε τα ζώντανά σας. Σ' αυτό - αληθεία - υπάρχουν Θεϊκά Σημεία για (ανθρώπους) προικισμένους με νοημοσύνη.
۞مِنۡهَا خَلَقۡنَٰكُمۡ وَفِيهَا نُعِيدُكُمۡ وَمِنۡهَا نُخۡرِجُكُمۡ تَارَةً أُخۡرَىٰ
Απ' αυτή (τη γη), σας έχουμε δημιουργήσει, και σ' αυτήν θα σας επαναφέρουμε κι απ' αυτήν θα σας βγάλουμε (έξω) ακόμη μια φορά.
وَلَقَدۡ أَرَيۡنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ
Και παρουσιάσαμε στον Φαραώ όλα τα Σημεία μας, αλλά τα διαψευσε (τα απέρριψε) και τα αρνήθηκε.
قَالَ أَجِئۡتَنَا لِتُخۡرِجَنَا مِنۡ أَرۡضِنَا بِسِحۡرِكَ يَٰمُوسَىٰ
Είπε: "μήπως ήλθες - ω! μωυσή! - για να μας βγάλες από τη γη μας με τη μαγεία σου;
فَلَنَأۡتِيَنَّكَ بِسِحۡرࣲ مِّثۡلِهِۦ فَٱجۡعَلۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكَ مَوۡعِدࣰ ا لَّا نُخۡلِفُهُۥ نَحۡنُ وَلَآ أَنتَ مَكَانࣰ ا سُوࣰ ى
μπορούμε - βέβαια - να σου φέρουμε παρόμοια μαγικά (τεχνάσματα)! Ετσι κάνε (όριο) το χρόνο, που θα γίνει η δοσκιμή μεταξύ μας και μεταξύ σου και που δεν θα πρέπει να τον παραβούμε ούτε εμείς ούτε εσού, σε ένα (μέσο) τόπο όπου και οι δύο θα έχουμε ίση τύχη".
قَالَ مَوۡعِدُكُمۡ يَوۡمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحۡشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحࣰ ى
Είπε (ο μωυσής): "Η δοσκιμή σας ας γίνει (στο Πανηγύρι) την Ημέρα του στολισμού, κι ας μαζευτούν οι άνθρωποι, πριν μεσουρανήσει ο ήλιος".
فَتَوَلَّىٰ فِرۡعَوۡنُ فَجَمَعَ كَيۡدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ
Κι αποσύρθηκε ο Φαραώ, κι μάζεψε το σχέδια (τους μάγους) του, κι έπειτα ήρθε (πίσω).
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيۡلَكُمۡ لَا تَفۡتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰ ا فَيُسۡحِتَكُم بِعَذَابࣲۖ وَقَدۡ خَابَ مَنِ ٱفۡتَرَىٰ
Κι ο μωυσής είπε σ' αυτούς: "Αλίμονό σας! μην επινοήσετε ψευτιά κατά του ΑΛΛΑΧ, μήπως (εφαρνικά) σας κατασκρέψει (ολοκληρωτικά) με (σωματικά) βασανιστήρια. Όποιος επινοεί (ψεύδη), ματαιοσπονεί!".
فَتَنَٰزَعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَىٰ
Και λογομαχούσαν μεταξύ τους για την υπόθεση τους, αλλά κρατούσαν μυστική τη συνομιλία τους.
قَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخۡرِجَاكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِمَا وَيَذۡهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلۡمُثۡلَىٰ
Είπαν: (μεταξύ τους) "Αυτοί οι δύο είναι - βέβαια - (πεπειραμένοι) μάγοι. (Σκοπός τους είναι) να θέλουν να σας
فَأَجۡمِعُواْ كَيۡدَكُمۡ ثُمَّ ٱئۡتُواْ صَفࣰّ اۚ وَقَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡيَوۡمَ مَنِ ٱسۡتَعۡلَىٰ
Συγκεντρώστε - λοιπόν - τα σχέδια (τους μάγους σας), κι επειτα ελάτε ενωμένοι σε (πυκνές) τάξεις. Θα νικήσει - σήμερα - όποιος δείξει υπεροχή".
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنۡ أَلۡقَىٰ
Είπαν: "Ώ μωυσή! μήπως εσύ θέλεις να ρίξες (πρώτος), ή εμείς να είμαστε οι πρώτοι που θα ρίξουμε;"
قَالَ بَلۡ أَلۡقُواْۖ فَإِذَا حِبَالُهُمۡ وَعِصِيُّهُمۡ يُخَيَّلُ إِلَيۡهِ مِن سِحۡرِهِمۡ أَنَّهَا تَسۡعَىٰ
είπε: "Όχι, ρίξτε εσείς πρώτοι!". Κι όταν τα σχοινιά τους και τα ραβδιά τους -φάνηκαν σ' αυτόν- ότι αίρονταν να κινούνται ζωντρά, χάρη στη μαγεία τους!
فَأَوۡجَسَ فِي نَفۡسِهِۦ خِيفَةࣰ مُّوسَىٰ
(τότε) ο μωυσής αισθάνθηκε -στον εαυτό του - ένα (είδος) φόβου.
قُلۡنَا لَا تَخَفۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡأَعۡلَىٰ
Είπαμε (σ' αυτόν): "μη φοβάσαι! Γιατί εσύ είσαι ο υπέρτερος (που υπερέχεις).
وَأَلۡقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلۡقَفۡ مَا صَنَعُوٓاْۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيۡدُ سَٰحِرࣲۖ وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيۡثُ أَتَىٰ
"Πέταξε αυτό (το ραβδί που κρατάς) στο δεξί σου χέρι κι αμέσως θα καταπιει εκείνο του (διατείνονται ό,τι) κατασκεύασαν. Γιατι ότι κατασκεύασαν δεν είναι παρά ένα μαγικό τέχνασμα. Και ποτέ ο μάγος δεν θα ευημερήσει όπου κι αν πάει".
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدࣰ ا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ
Κι τότε οι μάγοι έσωσαν (κάτω) για να προσκυνήσουν. Και είπαν:"Έχουμε πιστέψει στον Κυριο του Ασφών και του μωυσή".
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِي جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابࣰ ا وَأَبۡقَىٰ
Είπε (τότε ο Φαραώ):"Πώς πιστεύετε ο Θεόν, περί ς δικώ - εγώ - την έδωσα! Βέβαια αυτό - ο μεγαλύτερος (ο αρχηγός σας, που σας διδάξε τα μαγεία! Να είστε βέβαιοι ότι θα αποχώησουμε τα χέρια σας και τα πόδια σας αμφίπλευροι, και θα σας σταυρώσουμε πάνω σε χορμούς των γουομαδίων για να μάθετε -έτσι- (με βεβαιότητα) ποιος από μας μπορεί να δώσει πιο αυστηρά και πιο μόνιμα (την) Τιμωρία".
قَالُواْ لَن نُّؤۡثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِي فَطَرَنَاۖ فَٱقۡضِ مَآ أَنتَ قَاضٍۖ إِنَّمَا تَقۡضِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَآ
Είπαν: Ποτέ δεν θα σε προτιμήσουμε πάνω στα φανερά Σημεία που μας έχουν έλθει, ή πάνω από Εκείνον που μας έχει πλάσει. Γι' αυτό θέσπισε, ό,τι θέλες να θεσπίσεις. Πιατί του διαθέτες (όπως θέλεις) τη ζωή αυτού του κόσμου μόνο.
إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغۡفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَيۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَيۡرࣱ وَأَبۡقَىٰٓ
Ήμεΐς πιστέψαμε στον Κύριό μας, που ίσως ημάς συγχωρήσει από τα λάθη μας, και απ' τις μαγείες που μας ανάγκαιος να κάνουμε. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι ο Άριστος και ο Πλέον μόνιμος -.
إِنَّهُۥ مَن يَأۡتِ رَبَّهُۥ مُجۡرِمࣰ ا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ
Βέβαια εκείνος που παρουσιάζεται στον Κύριό του αν ένοχος (αμαρτωλός) θα έχει (κατά τη Δίκη) για αμοιβή την Κόλασιν, όπου ούτε θα πεθάνει εχει, ούτε θα ζει.
وَمَن يَأۡتِهِۦ مُؤۡمِنࣰ ا قَدۡ عَمِلَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلۡعُلَىٰ
Κι εκείνος που παρουσιάζεται σ' Αυτόν πιστεύοντας, κι έκανε ενδεχετα έργα, γι' αυτούς υπάρχουν οι πιο ψηλές θέσεις,
جَنَّٰتُ عَدۡنࣲ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ
στους Κήπους της Αιωνιότητας που κάτω τους τρέχουν τα ποτάμια και όπου θα παραμείνουν αιώνια. Τέτοια είναι
وَلَقَدۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِي فَٱضۡرِبۡ لَهُمۡ طَرِيقࣰ ا فِي ٱلۡبَحۡرِ يَبَسࣰ ا لَّا تَخَٰفُ دَرَكࣰ ا وَلَا تَخۡشَىٰ
Κι εμπνεύσαμε τον μωυσή (μ' αυτό το μήνυμα): "Να ταξιδέψεις με τους δούλους μου - κατά τη νύχτα - και (κάνε) κτύπησε γι' αυτούς ένα ξερό μονοπάτι στη θάλασσα, χωρίς φόβο ότι θα σε προρτάσει (ο Φαραώ) και χωρίς (κανένα άλλο) φόβο".
فَأَتۡبَعَهُمۡ فِرۡعَوۡنُ بِجُنُودِهِۦ فَغَشِيَهُم مِّنَ ٱلۡيَمِّ مَا غَشِيَهُمۡ
Ο Φαραώ όμως τους ακολούθησε με τους στρατιώτες του, αλλά τα νερά τους έπνιξαν εντελώς και τους σκέπασαν.
وَأَضَلَّ فِرۡعَوۡنُ قَوۡمَهُۥ وَمَا هَدَىٰ
Και απολάνησε ο Φαραώ το λαό του, αντί να τον οδηγήσει σωστά.
يَٰبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ قَدۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ عَدُوِّكُمۡ وَوَٰعَدۡنَٰكُمۡ جَانِبَ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنَ وَنَزَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰ
Ω! Παιδιά του Ισραήλ! Σας σώασμε από τον εχθρό σας και κάναμε μαζί σας μια Συμφωνία στη δεξιά πλευρά του Όρους (Σινά), και στείλαμε πάνω σας το μάννα και το άλασα (ορτύκια):
كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ وَلَا تَطۡغَوۡاْ فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبِيۖ وَمَن يَحۡلِلۡ عَلَيۡهِ غَضَبِي فَقَدۡ هَوَىٰ
(λέγοντας): "Φάγετε από τα καλά πράγματα, που έχουμε προμηθεύσει για τη συντήρηση σας και μην παραιδείδετε υπερβολικά δ' αυτά, μήπως και η Οργή μου πέσει ακοριώς πάνω σας. Γιατί χάθηκα κυριολεκτικά εκείνος, που πάνω του έπεσε η Οργή μου!"
وَإِنِّي لَغَفَّارࣱ لِّمَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ ا ثُمَّ ٱهۡتَدَىٰ
Αλλά - χωρίς αμφιβολία - Είμαι (ε π ι σ η ς) Εκείνος που συγχώρει (επανειλημμένα), όποιος μετανοήσει, και πίστευψ, και έκανε αγαθά έργα και έπειτα είναι έτοιμος να παει την αληθινή οδηγία".
۞وَمَآ أَعۡجَلَكَ عَن قَوۡمِكَ يَٰمُوسَىٰ
(Όταν ο μωυσής ήταν επάνω στο Όρος, ο ΑΛΛΑΧ του είπε): "Τι είναι εκείνο που σε έκανε - ω! μωυσή - να το έχεις πιο βιαστικά απ' το Λαό σου";
قَالَ هُمۡ أُوْلَآءِ عَلَىٰٓ أَثَرِي وَعَجِلۡتُ إِلَيۡكَ رَبِّ لِتَرۡضَىٰ
Είπε: Εκείνοι περιορίζονται πάνω στα δήματα μου. Κι έργομαι βιαστικά σε Σένα - Κυρίε μου! - για να σε ευχαριστήσω".
قَالَ فَإِنَّا قَدۡ فَتَنَّا قَوۡمَكَ مِنۢ بَعۡدِكَ وَأَضَلَّهُمُ ٱلسَّامِرِيُّ
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Έχομε δοχμάσει το λαό σου κατά την απουσία σου. Ο Σαμαρείτης (όμως) τους παραπλάνησε".
فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفࣰ اۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَمۡ يَعِدۡكُمۡ رَبُّكُمۡ وَعۡدًا حَسَنًاۚ أَفَطَالَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡعَهۡدُ أَمۡ أَرَدتُّمۡ أَن يَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبࣱ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُم مَّوۡعِدِي
Κι επέστρεψε ο μωυσής στο λαό του αγανακτισμένος και λυπημένος, (και) είπε: "Ω! λαέ μου! μήπως ο Κύριος ας δεν σας υποσχέθηκε μια ομορφυποσχεση; μήπως σας φάνηκε ότι η υπόσχεση αργεί (να φτάσει); Ή μήπως επιθυμείτε να πέσει πάνω σας η Οργή απ' τον Κύριό σας, επειδή παραβιάσατε την υπόσχεση σας σε μένα;".
قَالُواْ مَآ أَخۡلَفۡنَا مَوۡعِدَكَ بِمَلۡكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلۡنَآ أَوۡزَارࣰ ا مِّن زِينَةِ ٱلۡقَوۡمِ فَقَذَفۡنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ
Είπαν: "Δεν παραβιάσαμε την υπόσχεση που σου δώσαμε, όσο κι αν ήταν πάνω απ' τις δυνάμεις μας. Αλλά κουβαλήσαμε το βάρος απ' τα κοσμήματα (όλου) του λαού, και το πετάξαμε (στη φωτιά), κι αυτό ήταν που μας πέταξε (μας εισηγήθηκε) σε Σαμαρείτης.
فَأَخۡرَجَ لَهُمۡ عِجۡلࣰ ا جَسَدࣰ ا لَّهُۥ خُوَارࣱ فَقَالُواْ هَٰذَآ إِلَٰهُكُمۡ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ
"Κι έβγαλε (απ' τη φωτιά) μπροστά (στο λαό) το σώμα (την εικόνα) ενός μοσχαριού που φαίνταν να μουγχρίζει. Και είπαν: Αυτό είναι ο θεός σας, και ο θεός του μωυσή, αλλά (ο μωυσής) είπε
أَفَلَا يَرَوۡنَ أَلَّا يَرۡجِعُ إِلَيۡهِمۡ قَوۡلࣰ ا وَلَا يَمۡلِكُ لَهُمۡ ضَرࣰّ ا وَلَا نَفۡعࣰ ا
μήπως δεν έθλεπαν ότι, (το μοσχάρι) δεν μπορούσε να επιστρέψει ο' αυτούς μια λέξη (να τη μιλήσει), κι ότι δεν είχε δύναμη ούτε να τους βλάψει κι ούτε να τους ωφελήσει;
وَلَقَدۡ قَالَ لَهُمۡ هَٰرُونُ مِن قَبۡلُ يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوٓاْ أَمۡرِي
Ο Ααρών - επίσης - ποιν απ' αυτό τους είχε πει: "Ω! Λαέ μου! Έγετε δοχμασθει ο' αυτό (το μοσχάρι). Πιατί ο Κύριος σας είναι - στ' αληθεια - ο Οικτίμονας (ΑΛΛΑΧ). Γι' αυτό αχολουθείτε με, και υπακούτε στη διαταγή μου".
قَالُواْ لَن نَّبۡرَحَ عَلَيۡهِ عَٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرۡجِعَ إِلَيۡنَا مُوسَىٰ
Είπαν: "Δεν θα εγκαταλείψουμε αυτό το αντικείμενο (της λατρείας) αλλά θα αφοσιώσουμε ο αυτό, μέχρις ότου επιστρέψει σε μας ο μωυσής-.
قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذۡ رَأَيۡتَهُمۡ ضَلُّوٓاْ
Είπε (ο μωυσής): "Ω! Ααρών! Τι πράγμα σ' εμπόδιε - σαν τους είδες να πηγαίνουν παράνομα -,
أَلَّا تَتَّبِعَنِۖ أَفَعَصَيۡتَ أَمۡرِي
από το να με αχολουθήσειες μήπως (κι εου) παράχουσες τη διαταγή μου;"
قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي
Είπε (ο Ααρών): «Ω! Παιδί της μητέρας μου! μη (με) παίρνες (με τραξάς) απ' τα γένια μου κι ούτε απ' (τα μαλλία) του κεφαλού μου! Πράγματι φοβήθηκα μήπως πης στι: - Εσύ ήσουν η αιτία που έγινε το σχίσμα μεταξύ των Παιδιών του Ισραήλ, κι δεν σεβάσθησες το λόγο μου!"
قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ
Είπε (ο μωυσής): "Τι έχες να Πιατί τότε θα πάθανε (όπως γραφουν οι παραδόσεις) το δερματικό νόσημα (λέπρα).
قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةࣰ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي
εἶπα ἐκεῖνο που δεν εἶδαν. Ἔτσι ήχα μια γεμάτη χουφτιά (χώμα) απ' τα ἴχνη (την παστημασιά) του Αποστόλου, και την πέταξα (στο μοσχάρι). Ἔτσι η ψυχή μου υπέδειξε να χάνω".
قَالَ فَٱذۡهَبۡ فَإِنَّ لَكَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَۖ وَإِنَّ لَكَ مَوۡعِدࣰ ا لَّن تُخۡلَفَهُۥۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِي ظَلۡتَ عَلَيۡهِ عَاكِفࣰ اۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِي ٱلۡيَمِّ نَسۡفًا
Εἶπε (ο μωυσῆς): "Φύγε! γι' αυτό (που ἔκανες) θα ἔχεις στη ζωή σου (για τιμωρία) να λέγες (πάντα): μη μου ἄπτου - Κι ακόμα πιο πολύ (για μελλοντική τιμωρία) θα ἔχεις μια διοσία που δεν θα μπορείς να την αποφύγεις. Κοίταξε - τώρα - στο θεό σου που του ἔχεις γίνει αφοσιωμένος λάτρης. Θα τον κάψουμε (πάνω στη φωτιά) και θα τον σκορπίσουμε σαν σκόνη στη θάλασσα!"
إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ وَسِعَ كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمࣰ ا
Κι όμως ο Θεός σας είναι ο ΑΛΛΑΧ και δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μόνο Εκείνος. Κάθε πράγμα το ἔχει περιβάλλει η Επιγνωσή Του.
كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ مَا قَدۡ سَبَقَۚ وَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكۡرࣰ ا
Σ' αυτό (Ω! μουχάμεντ!) με τον τρόπο που διηγούμεθα τις ιστορίες από τα περασμένα. Και σου ἔχουμε δώσει μήνυμα (Κοράνιο) της Παρουσίας μας.
مَّنۡ أَعۡرَضَ عَنۡهُ فَإِنَّهُۥ يَحۡمِلُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وِزۡرًا
Αν κανείς απομακρυνθεί απ' αυτό, θα φέρει (βεβαία) φορτίο κατά την Ημέρα της Κρίσης.
خَٰلِدِينَ فِيهِۖ وَسَآءَ لَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ حِمۡلࣰ ا
Θα παραμείνει για πάντα σ' αυτήν (την κατάστασι). Και βαρύ θα είναι γι' αυτούς το φορτίο κατά την Ημέρα της Κρίσης.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ وَنَحۡشُرُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذࣲ زُرۡقࣰ ا
Κοῖτα! Την ημερα που η Σάλπιγγα
يَتَخَٰفَتُونَ بَيۡنَهُمۡ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا عَشۡرࣰ ا
Ψιθυρίζοντας, θα συμβουλεύει ο ένας τον άλλο "Δεν σταθήσατε πολύ, παρά μόνο δέκα (μέρες)".
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذۡ يَقُولُ أَمۡثَلُهُمۡ طَرِيقَةً إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا يَوۡمࣰ ا
Κι εμείς γνωρίζουμε πιο καλά, τι θα πουν, όταν εκείνος που έχει πιο καλό τρόπο στη ζωή του θα πει: "Δεν σταθήσατε πολύ, παρά μόνο μια ημέρα".
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡجِبَالِ فَقُلۡ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسۡفࣰ ا
Θα σε ερωτήσουν αναφορικά με τα δουνά! Να πεις: "ο Κύριός μου θα τα ξερίζωσει και θα τα σχορπίσει αν σχόνη,
فَيَذَرُهَا قَاعࣰ ا صَفۡصَفࣰ ا
Και θα τα αφήσει αν πεδιάδα επίπεδη και λεία,
لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجࣰ ا وَلَآ أَمۡتࣰ ا
Και δεν θα βλέπεις στη θέση τους τίποτε το κυρτό ή το βαθούλό"
يَوۡمَئِذࣲ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُۥۖ وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ فَلَا تَسۡمَعُ إِلَّا هَمۡسࣰ ا
Αυτή την Ημέρα θα ακολουθήσουν (κατ' ευθείαν) Αυτόν που καλεί (ο ΑΛΛΑΧ) χωρίς καμία λογοδρόμηση (να μπουν να δουν) σ' αυτόν. Όλες οι φωνές θα χαμηλώσουν την έντασή τους στην Παρουσία του Ραχμάν (του Παναικτίρμονα ΑΛΛΑΧ) και δεν θα ακούς, παρα τον (υπόψωφο) θόρυβο απ' τα δημάτα τους (καθώς περπατούν).
يَوۡمَئِذࣲ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُۥ قَوۡلࣰ ا
Σ' αυτή την Ημέρα δεν θα ωφεληθεί η μεσολάβηση, εκτός για εκείνον που του παραχωρήθηκε ο άδεια από τον Ραχμάν τον Φιλάνθρωπο ΑΛΛΑΧ), και που ο λόγος του γίνεται δεκτός απ' Αυτόν.
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلۡمࣰ ا
Γνωρίζει ό,τι βρίσκεται ανάμεσα στα χέρια (των δημιουργημάτων του) μπροστά τους, ή μετά απ' αυτούς ή πίσω τους. Και δεν είναι δυνατόν να παραβληθούν μ' Αυτόν στη γνώση (με τις γνώσεις τους).
۞وَعَنَتِ ٱلۡوُجُوهُ لِلۡحَيِّ ٱلۡقَيُّومِۖ وَقَدۡ خَابَ مَنۡ حَمَلَ ظُلۡمࣰ ا
(Όλα) τα πρόσωπα θα χαμηλώσουν (- τότε - από ταπείνωση) μπροστά σ' Αυτόν τον Ζώντα, τον Αυθύπαρκτο, τον Αιώνιο. Και θα χάσει εκείνος που φορτώθηκε την αδικία.
وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنࣱ فَلَا يَخَافُ ظُلۡمࣰ ا وَلَا هَضۡمࣰ ا
Όποιος όμως κάνει ενάργετα έργα και είναι πιστός, ας μη φοβάται από την αδικία κι ούτε από οποιανδήποτε ελάττωση (απ' όσα του οφείλονται).
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا عَرَبِيࣰّ ا وَصَرَّفۡنَا فِيهِ مِنَ ٱلۡوَعِيدِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ أَوۡ يُحۡدِثُ لَهُمۡ ذِكۡرࣰ ا
Έτσι σου έχουμε στείλει - ένα αραβικό Κοράνιο - και συχνά εξηγούμε σ' αυτό αναλυτικά μερικές απ' τις προειδοποιήσεις ώστε ίσως φοβηθούν (τον ΑΛΛΑΧ), ή ίσως τους κάνει και σκεφθούν.
فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۗ وَلَا تَعۡجَلۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مِن قَبۡلِ أَن يُقۡضَىٰٓ إِلَيۡكَ وَحۡيُهُۥۖ وَقُل رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمࣰ ا
Δόξα στον ΑΛΛΑΧ - πάνω απ' όλα - ο ΑΛΛΑΧ είναι ο Αληθινός Βασιλιάς. Και μη διατέσεσαι (Ώ μουχάμμεντ) με το Κοράνιο πριν συμπληρωθεί σε εσένα η έμπνευση του (Κοράν), αλλά να πεις: "Κύριέ μου, αξήσέ μου τη γνώση".
وَلَقَدۡ عَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبۡلُ فَنَسِيَ وَلَمۡ نَجِدۡ لَهُۥ عَزۡمࣰ ا
Είχαμε επίσης παρει - προκαταβολικά - τη συμφωνία του Αδάμ, αλλά (την) έχασε, και δεν βρήκαμε να έχει σταθερή απόφαση (γνώμη).
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰ
Κοῖτα ! Ὅταν εἴπαμε στους αγγέλους: Σωήψτε τον εαυτό ας χάτω στους «δαμών», (ὅλοι τους) ἔσχυσαν καὶ υποκλίθηκαν ἐχτός απ' τον Ἱμλῆς, (τον Σατανά) που αφηθηκε.
فَقُلۡنَا يَٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوࣱّ لَّكَ وَلِزَوۡجِكَ فَلَا يُخۡرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلۡجَنَّةِ فَتَشۡقَىٰٓ
Καὶ εἴπαμε: "Ὦ! Ἀδάμ! (προειδοποιούμε). Αὐτός (ἐδώ) εἶναι ἐχθρός σε ἀένα καὶ στη σύζυγό σου. μὴν τον ἀφήσετε καὶ ὰς ἐκδώσει ἀπό τον Κήπο, ὥστε να ἀποδιδάσετε στην ἀθλότητα.
إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعۡرَىٰ
Ὑπάρχουν για σένα (ἀρχετές προμήθειες) για να μη πεινάσεις - ἐχεῖ μέσα - κι οὔτε να ξεγυμνωθῆς,
وَأَنَّكَ لَا تَظۡمَؤُاْ فِيهَا وَلَا تَضۡحَىٰ
κι οὔτε θα ὑποφέρεις ἀπό δίψα - ἐχεῖ μέσα - κι οὔτε ἀπ' τη ζέστη τοῦ ἡλίου".
فَوَسۡوَسَ إِلَيۡهِ ٱلشَّيۡطَٰنُ قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ هَلۡ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلۡخُلۡدِ وَمُلۡكࣲ لَّا يَبۡلَىٰ
Ὁ Σατανάς ὅμως ψίθυσε σ' αὐτόν (καὶ) εἶπε: "Ὦ! Ἀδάμ! Θέλεις μήπως να σε ὁδηγήσω στο Λέντρο τῆς Αἰωνιότητας καὶ σε βασιλεία που δεν παραχμάζει;"
فَأَكَلَا مِنۡهَا فَبَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ
(Ἀποτέλεσμα): Ἔφαγαν καὶ οἱ δύο ἀπ' αὐτό, καὶ φάνηκε ό αὐτούς η γύμνια τους. Κι ἄρχισαν να ράβουν πάνω τους για να σκεπάσουν - φύλλα - ἀπό τον κήπο. Ἐτοι ὁ Ἀδάμ παράχουσε τον Κύριό του, κι ἀφησε τον ἐαυτό του να ἐξαπατηθεῖ.
ثُمَّ ٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيۡهِ وَهَدَىٰ
Ἔπειτα ὁ Κύριός του (ἀπ' την Φιλανθρωπία Του) τον διάλεξε, δέχτηκε την μετάνοια του καὶ τον καθοδήγησε (σωστά).
قَالَ ٱهۡبِطَا مِنۡهَا جَمِيعَۢاۖ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوࣱّۖ فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدࣰ ى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشۡقَىٰ
Είπε (και στους δύο): "Φύγετε απ' αυτόν (τον χήπτο) όλοι, να έχετε έχδρα μεταξύ σας. Κι όταν όμως - όπως είναι βέβαιο - έλθει σε σας η Καθοδήγηση από μένα, (τότε) όποιος ακολουθήσει, την οδηγία μου δεν θα παραπλανηθεί και ούτε θα πέσει στην αθλιότητα.
وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةࣰ ضَنكࣰ ا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ
"Αλλά όποιος απομακρυνθεί από το μήνυμα μου, γι' αυτόν - σίγουρα - είναι η ζωή στη στενοχώρια, και θα τον στοιχώσουμε (στο σκοτάδι τυφλό κατά την Ημέρα της Κρίσης".
قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرࣰ ا
(Και τότε) θα πει: "Κύριέ μου! Γιατί με σήκωσες τυφλό, ενώ είχα (πριν) την όρασή μου";
قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ
Θα πει (ο ΑΛΛΑΧ): "Έτσι (σου πρέπει, γιατί) όταν σου έφταναν οι Εντολές μας, (τις παραδίδεπτες) ξεχώνταs. "Έτσι και σήμερα θα λησμονηθείs".
وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَنۡ أَسۡرَفَ وَلَمۡ يُؤۡمِنۢ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦۚ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبۡقَىٰٓ
M' αυτό τον τρόπο ανταμείβουμε αυτόν που παραβιάζει όλα τα όρια (στην ανομία) και δεν πιστεύει στις Εντολές του Κυρίου του. Η δε Τιμωρία της μελλοντικής Ζωής είναι μεγαλύτερη σε θλίψη και διαρκέστερη.
أَفَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ
μα δεν φανερώθηκε (ποτέ γι' αυτούς (αν θυμηθούν) πόσες και πόσες γενιές πριν απ' αυτούς έχουμε καταστρέψει, που κατοικούσαν, εκεί όπου (τώρα) αυτοί περιπατούν; Σ' αυτή -πράγματι- τη περίπτωση υπάρχουν Σημεία για όσους έχουν ενεργητικά μυαλά (και καταλαβαίνουν).
وَلَوۡلَا كَلِمَةࣱ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامࣰ ا وَأَجَلࣱ مُّسَمࣰّ ى
Κι αν δεν υπήρχε ο προηγούμενος Λόγος που ήλθε από τον Κύριό σου, (η Τιμωρία τους) αναγκαστικά θα ερχόταν (θα ήταν εκτελεστέα), αλλά υπάρχει το ορισμένο χρονικό διάστημα (για αναβολή).
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ غُرُوبِهَاۖ وَمِنۡ ءَانَآيِٕ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡ وَأَطۡرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرۡضَىٰ
Γι' αυτό να υπομένεις σε όσα λέγουν και πανηγύριζε (συνεχώς) τη Δόξα του Κυρίου σου, πριν από την ανατολή του ήλιου και πριν από τη δύση του. Ακόμα να Τον υμνείς στις διαφορετικές ώρες της νύχτας και στα (δύο) άκρα της ημέρας, ίσως έτσι μπορέσεις να έχεις (πνευματική) χαρά.
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجࣰ ا مِّنۡهُمۡ زَهۡرَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا لِنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَرِزۡقُ رَبِّكَ خَيۡرࣱ وَأَبۡقَىٰ
Και να μη σέφενες (από απληστία) τα μάτια σου, πάνω σε όσα έχουμε δώσει για ν' απολαμβάνει μια μερίδα απ' αυτούς, το λουλούδι (απόλαυση) στη ζωή του κόσμου τούτου, που σ' αυτό τους δοκιμάζουμε. Όσα σου προμηθεύει ο Κύριός σου, είναι τα καλύτερα και διαρκούν περισσότερο.
وَأۡمُرۡ أَهۡلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصۡطَبِرۡ عَلَيۡهَاۖ لَا نَسۡـَٔلُكَ رِزۡقࣰ اۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُكَۗ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلتَّقۡوَىٰ
Και πρόσταξε την οικογένειά σου να κάνει τη τακτική προσευχή και να υπομένεις με σταθερότητα σ' αυτήν. Δεν σου ζητάμε να προμηθεύεις τη διατροφή. Εμείς σου την προμηθεύουμε. Αλλά η ανταμοιβή της μέλλουσας Ζωής (το φρούτο της) είναι για τους ενάρετους.
وَقَالُواْ لَوۡلَا يَأۡتِينَا بِـَٔايَةࣲ مِّن رَّبِّهِۦٓۚ أَوَلَمۡ تَأۡتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ
Κι είπαν: 'Γιατί (ο μουχάμμεντ) δεν μας έφερε ένα Σημείο από τον Κύριό του;' 'μήπως δεν τους έφτασε το μήνυμα για όλα όσα ήταν στα προηγούμενα φυλλάδια των πρώτων ανθρώπων;'
وَلَوۡ أَنَّآ أَهۡلَكۡنَٰهُم بِعَذَابࣲ مِّن قَبۡلِهِۦ لَقَالُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولࣰ ا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبۡلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخۡزَىٰ
Κι αν τους εκμηδενίζαμε - πριν απ' αυτό (το Κοράνιο) - με βασανιστήρια θα έλεγαν: "Κύριε μας! Αν μονάχα μας είχες στείλει έναν απόστολο, θα ακολουθούσαμε - βέβαια - τις Εντολές Σου πριν ταπεινωθούμε και ντροπιαστούμε".
قُلۡ كُلࣱّ مُّتَرَبِّصࣱ فَتَرَبَّصُواْۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ أَصۡحَٰبُ ٱلصِّرَٰطِ ٱلسَّوِيِّ وَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
Να (τους) πεις (ω μουγάμμετ): "Κάθε ένας (από μας) περιμένει. Περιμένετε λοιπόν κι εσείς, και θα μάθετε ποιος είναι σύντροφος στον σωστό κι επίσεδο Δρόμο κι ποιος (από σας) καθοδηγείται!". Στα όνομα του ΑΛΛΑΧ του Παντελεήμονος, του Πολυευσπλάχνου