διάβασεٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبۡدِهِ ٱلۡكِتَٰبَ وَلَمۡ يَجۡعَل لَّهُۥ عِوَجَاۜ
Δόξα πρέπει στον ΑΛΛΑΧ που έχει στείλει στο Δούλο Του (μουχάμμεντ) το Βιβλίο (το Κοράνιο) χωρίς να έχει κάνει σ' αυτό καμία λοξοδρόμηση
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
قَيِّمࣰ ا لِّيُنذِرَ بَأۡسࣰ ا شَدِيدࣰ ا مِّن لَّدُنۡهُ وَيُبَشِّرَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرًا حَسَنࣰ ا
Το είχαμε ορίσει μια ανώτερη θέση πάνω στ' άλλα θεϊκά βιβλία ώστε να προειδοποιήσει για την τρομερή Τιμωρία απ' Αυτόν, και να αναγγείλει καλά νέα στους Πατούς που αγαθοεργούν, ότι θα έχουν εξαίρετη αμοιβή,
مَّٰكِثِينَ فِيهِ أَبَدࣰ ا
όπου και θα παραμείνουν για πάντα (στο παράδεισο).
وَيُنذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدࣰ ا
Και για να προειδοποιήσει αυτούς (επίσης) που είπαν: "ο ΑΛΛΑΧ έκανε (γέννησε) ένα γιο",
مَّا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمࣲ وَلَا لِأٓبَآئِهِمۡۚ كَبُرَتۡ كَلِمَةࣰ تَخۡرُجُ مِنۡ أَفۡوَٰهِهِمۡۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبࣰ ا
Δεν έχουν καμιά γνώση γι' αυτό το (θέμα), κι ούτε είχαν κι οι πατέρες τους. Τρομερή λέξη βγήκε απ' τα χείλια τους. Αυτό που λένε δεν είναι ειμή μόνο ένα ψέμα!
فَلَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ إِن لَّمۡ يُؤۡمِنُواْ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَسَفًا
Κοντεύεις (Ω! μουχάμμεντ) να καταστρέψεις τον εαυτό σου από λύπη μόλις φεύγουν επειδή δεν πιστεύουν στο μήνυμα.
إِنَّا جَعَلۡنَا مَا عَلَى ٱلۡأَرۡضِ زِينَةࣰ لَّهَا لِنَبۡلُوَهُمۡ أَيُّهُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلࣰ ا
Βέβαια Εμείς κάναμε άλλα που βρίσκονται πάνω στη γη για ολόπλευρα της (στους ανθρώπους) με σκοπό να δοκιμάσουμε ποιος απ' αυτούς αποδίδει καλύτερα στο έργο (του).
وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيۡهَا صَعِيدࣰ ا جُرُزًا
Στ' αλήθεια ό,τι βρίσκεται πάνω στη γη, θα το κάνουμε σκόνη και σκληρό χώμα (άγονο χωρίς χορταρικά).
أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا
Ή μήπως δεν έχεις λογαριάσει ότι οι Σύντροφοι (οι κάτοικοι) της Σπηλιάς και της Επιγραφής ήταν το μόνο πιο θαυμάσιο από τα σημεία μας. (Υπάρχουν όμως και άλλα σημεία που είναι εκπληκτικά).
إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡيَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةࣰ وَهَيِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدࣰ ا
Κοίταξε, όταν οι νέοι αποσύρθησαν στη σπηλιά, και είπαν: "Κυρίε μας! Χορήγησέ μας - απ' τον Εαυτό σου - ευσπλαγχνία, και εξασφάλισε απ' τα ιδανικά
فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدࣰ ا
Και σύραμε (ένα πέπλο) πάνω στ' αυτά τους σαν βαρύ ύπνο για κάμποσα χρόνια μέσα στη Σπηλιά (για να μη ακούνε).
ثُمَّ بَعَثۡنَٰهُمۡ لِنَعۡلَمَ أَيُّ ٱلۡحِزۡبَيۡنِ أَحۡصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓاْ أَمَدࣰ ا
Κι έπειτα τους ξυπνήσαμε για να δοχμάσουμε ποιους από τις δύο ομάδες ήταν πιο λεπτός να υπολογίσει το χρόνο (των ετών) που είχαν σταθεί (στη σπηλιά).
نَّحۡنُ نَقُصُّ عَلَيۡكَ نَبَأَهُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّهُمۡ فِتۡيَةٌ ءَامَنُواْ بِرَبِّهِمۡ وَزِدۡنَٰهُمۡ هُدࣰ ى
Εμείς σου διηγούμαστε - με κάθε αλήθεια - την ιστορία τους. Ήταν νέοι που πίστευαν στον Κύριό τους, και Εμείς τους προχωρήσαμε στη καθοδήγηση.
وَرَبَطۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ إِذۡ قَامُواْ فَقَالُواْ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَن نَّدۡعُوَاْ مِن دُونِهِۦٓ إِلَٰهࣰ اۖ لَّقَدۡ قُلۡنَآ إِذࣰ ا شَطَطًا
Δυναμώσαμε τις καρδές τους, όταν ξύπνησαν και είπαν: "Κύριός μας, είναι ο Κύριος των ουρανών κα της γης. Ποτέ δεν θα επικαλεστούμε καμία άλλη θεότητα, εκτός απ' Αυτόν. Αν το κάνουμε, θα έχουμε - απ' αλήθεια - εκφράσει μια παρέκκλιση!
هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمُنَا ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةࣰۖ لَّوۡلَا يَأۡتُونَ عَلَيۡهِم بِسُلۡطَٰنِۭ بَيِّنࣲۖ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰ ا
"Αυτοί οι άνθρωποι μας, έχουν πάρει για λατρεία άλλες θεότητες αντί Εκείνου. Πατί δεν παρουσιάζουν, γι' αυτές μια φανερή (και πειστική) ένδειξη γι' αυτό που κάνουν; Και ποιος είναι πιο άδικος από εκείνον που επινοεί ένα ψέμα ένάντια στον ΑΛΛΑΧ;
وَإِذِ ٱعۡتَزَلۡتُمُوهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ فَأۡوُۥٓاْ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ يَنشُرۡ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّن رَّحۡمَتِهِۦ وَيُهَيِّئۡ لَكُم مِّنۡ أَمۡرِكُم مِّرۡفَقࣰ ا
"Κι όταν απομαχρυνθείτε απ' αυτούς και απ' τα είδωλα που ελάτρευαν - εκτός του ΑΛΛΑΧ -, αποσυρθείτε τότε στη Σπηλιά. Ο Κύριος σας θα επισφορέυσει πάνω σας απ' τα έλη του του, και θα εξασφαλίσει για σας - απ' τα ιδανικά
۞وَتَرَى ٱلشَّمۡسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَٰوَرُ عَن كَهۡفِهِمۡ ذَاتَ ٱلۡيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقۡرِضُهُمۡ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمۡ فِي فَجۡوَةࣲ مِّنۡهُۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِۗ مَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِيࣰّ ا مُّرۡشِدࣰ ا
Καὶ (τότε) θα δεῖς τον ἥλιο ὅταν ανατέλλει - να γέρνει προς τα δεξιά της Σηπίας τους, κι ὅταν δύει τους αφήνει προς τ αριστερά, ενῶ αὐτοὶ εἶναι μέσα στ ένα σπήλαιο. Αὐτά εἶναι τα Σημεῖα του ΑΛΛΑΧ. Ὅποιον οδηγεῖ ο ΑΛΛΑΧ εἶναι σωστά καθοδηγούμενος. Κι ὅποιον αφήνει στην πλάνη, γι αὐτόν δεν θα βρεῖς προστάτη οὖτε καθοδηγητή.
وَتَحۡسَبُهُمۡ أَيۡقَاظࣰ ا وَهُمۡ رُقُودࣱۚ وَنُقَلِّبُهُمۡ ذَاتَ ٱلۡيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِۖ وَكَلۡبُهُم بَٰسِطࣱ ذِرَاعَيۡهِ بِٱلۡوَصِيدِۚ لَوِ ٱطَّلَعۡتَ عَلَيۡهِمۡ لَوَلَّيۡتَ مِنۡهُمۡ فِرَارࣰ ا وَلَمُلِئۡتَ مِنۡهُمۡ رُعۡبࣰ ا
Θα τους θεωρούσες ξυπνητούς ενώ εἶναι κοιμμμένοι. Καὶ τους στρέφαμε προς τα δεξιά καὶ προς τ αριστερά. Κι ο σκύλος τους ξαπλωμένος στα δύο μπροστινά πόδια (χοιμόταν) στο κατώφλι (της σηπιάς). Κι ἄν τους έβλεπες θα οποθωρούσες - οπωσδήποτε- τρέχοντας, καὶ θα γέμισες τρόμο απ αὐτούς.
وَكَذَٰلِكَ بَعَثۡنَٰهُمۡ لِيَتَسَآءَلُواْ بَيۡنَهُمۡۚ قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ كَمۡ لَبِثۡتُمۡۖ قَالُواْ لَبِثۡنَا يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمࣲۚ قَالُواْ رَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثۡتُمۡ فَٱبۡعَثُوٓاْ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمۡ هَٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلۡمَدِينَةِ فَلۡيَنظُرۡ أَيُّهَآ أَزۡكَىٰ طَعَامࣰ ا فَلۡيَأۡتِكُم بِرِزۡقࣲ مِّنۡهُ وَلۡيَتَلَطَّفۡ وَلَا يُشۡعِرَنَّ بِكُمۡ أَحَدًا
Ἔτσι τους ξυπνήσαμε (απ' τον ὕπνο) για να ερωτήσει ο ἕνας τον ἄλλο. Κι ἕνας απ αὐτούς εἶπε: "Πόσο καιρό έχετε μεῖνει (εδώ);" Εἶπαν: "Ἔχουμε μεῖνει (ἴσως) μια μέρα ἢ ἕνα μέρος της ημέρας". (Τέλος) εἶπαν (ὅλοι): "(μόνο) ο ΑΛΛΑΧ γνωρίζει καλά πόσο καιρό έχετε μεῖνει εδώ" Γι αὐτό στείλετε τώρα ἕναν απ σας, μ αὐτά τα χρήματα σας - στην πόλη. Ἀφήστε τον να σας φέρει πιο μιλή τροφή (για να πάρει) καὶ να φέρει απ (αὐτήν) σε σας ώστε (να μποροῦσε) να ἰκανοποιήσετε την πείνα σας. Κι ας συμπεριφερθεῖ με ευγένεια κι ἴς μη αναφέρει για σας σε κανένα.
إِنَّهُمۡ إِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ يَرۡجُمُوكُمۡ أَوۡ يُعِيدُوكُمۡ فِي مِلَّتِهِمۡ وَلَن تُفۡلِحُوٓاْ إِذًا أَبَدࣰ ا
Βέβαια ἄν μάθουν τη κατάσταση
وَكَذَٰلِكَ أَعۡثَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ لِيَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقࣱّ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيۡبَ فِيهَآ إِذۡ يَتَنَٰزَعُونَ بَيۡنَهُمۡ أَمۡرَهُمۡۖ فَقَالُواْ ٱبۡنُواْ عَلَيۡهِم بُنۡيَٰنࣰ اۖ رَّبُّهُمۡ أَعۡلَمُ بِهِمۡۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُواْ عَلَىٰٓ أَمۡرِهِمۡ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيۡهِم مَّسۡجِدࣰ ا
Κι έτσι έχουμε χάνει την υπόθεσή τους γνωστή στο λαό, για να μάθουν ότι η υπόσχεση (η ανάσταση), του ΑΛΛΑΧ είναι αληθινή και ότι η ώρα(δη της Κρίσης). Για ποιτά! Φιλονοούσαν, συντώντας μεταξί τους την υπόθεση. (μερικοί ) ειπαν: "Κτίστε πάνω τους, ένα οικοδόμημα. "Ο Κύριος τους, τους γνωρίζει πολύ καλά. Κι ειπαν αυτοί που υπερίσχυαν πάνω στην ιδέα τους: Άς κτίσουμε - δίπλα - ένα τόπο λατρείας".
سَيَقُولُونَ ثَلَٰثَةࣱ رَّابِعُهُمۡ كَلۡبُهُمۡ وَيَقُولُونَ خَمۡسَةࣱ سَادِسُهُمۡ كَلۡبُهُمۡ رَجۡمَۢا بِٱلۡغَيۡبِۖ وَيَقُولُونَ سَبۡعَةࣱ وَثَامِنُهُمۡ كَلۡبُهُمۡۚ قُل رَّبِّيٓ أَعۡلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا قَلِيلࣱۗ فَلَا تُمَارِ فِيهِمۡ إِلَّا مِرَآءࣰ ظَٰهِرࣰ ا وَلَا تَسۡتَفۡتِ فِيهِم مِّنۡهُمۡ أَحَدࣰ ا
(μερικοί) θα πούν ότι ήσαν τρεις, κι ο σκύλος τους ήταν "ο τέταρτος απ' αυτούς. Άλλοι θα πούν ότι ήσαν πέντε κι ο σκύλος τους ήταν ο έκτος. Αμφίβολες εικασίες για το άγνωστο. (Ακόμα άλλοι) θα πούν ότι ήσαν επτά κι ο σκύλος τους ο όγδοος. Πες: " ο Κύριος μου γνωρίζει καλύτερα τον αριθμό τους, και πολύ λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν (τη φυσική κατάστασή) τους". Γι' αυτό να μη μπεις σε λογομαχίες που αφορούν αυτούς, εκτός για μια υπόθεση που είναι φανερή, και να μη συμβουλέψεις κανέα απ' αυτούς για την υπόθεση (των Κοιμωμένων) τους.
وَلَا تَقُولَنَّ لِشَاْيۡءٍ إِنِّي فَاعِلࣱ ذَٰلِكَ غَدًا
Ποτέ να μη λέγες για κάτι ότι "εγώ, (είναι βέβαιο) ότι θα κάνω αυτό (κι αυτό) αύριο".
إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَهۡدِيَنِ رَبِّي لِأَقۡرَبَ مِنۡ هَٰذَا رَشَدࣰ ا
χωρίς να προσθέσεις: "Αν ο ΑΛΛΑΧ το επιθυμεί!" Να θυμάσαι τον Κύριό σου, αν κάποτε το ξεχνάς και να πεις: λες "Ας με καθοδηγησει ο Κύριός μου (τελικά) πιο χοντά σ' αυτό, στον ίσιο δρόμο".
وَلَبِثُواْ فِي كَهۡفِهِمۡ ثَلَٰثَ مِاْئَةࣲ سِنِينَ وَٱزۡدَادُواْ تِسۡعࣰ ا
Κι (έτσι) έμειναν στη Σπηλιά τους τριακόσια χρόνια και πρόσθεσαν (άλλα) εννέα.
قُلِ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثُواْۖ لَهُۥ غَيۡبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَبۡصِرۡ بِهِۦ وَأَسۡمِعۡۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِيࣲّ وَلَا يُشۡرِكُ فِي حُكۡمِهِۦٓ أَحَدࣰ ا
Πες: "Ο ΑΛΛΑΧ γνωρίζει καλύτερα πόσο καιρό έμειναν. (τη γνώση απ' τα μυστικά των ουρανών και της γης. Πόσο (καθαρά) το βλέπει και πόσο (υπέροχα) ακούει! Δεν έχουν άλλο προστάτη, παρά μόνο Αυτόν, κι ούτε παίρνει κανένα συντετάιρο στις αποφάσεις Του.
وَٱتۡلُ مَآ أُوحِيَ إِلَيۡكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِهِۦ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلۡتَحَدࣰ ا
(Ω! μουχάμμεντ!) Ανάγνωσε (διδάσκοντας) εκείνο που έχεις εμπνευσθεί απ' το Βιβλίο του Κυρίου σου. Κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τους Λόγους Του, και ποθενά δεν θα βρεις κατάφυγιο άλλο, παρά μόνο σ' Εκείνο.
وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَيۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطࣰ ا
Και φύλαξε ευχαριστημένη την ψυχή του με εκείνου που επικαλούνται το Κύριό τους το πρωί και το βράδυ αναζητώντας την ευχαρίστηση Του, και μην αφήσεις τα μάτια σου ν' αποστραφούν απ' αυτούς, επιδιώκοντας τα στολίδια και την πολυτέλεια της ζωής του κόσμου τούτου, ούτε να υπακούες σ' οποιονδήποτε που την καρδιά του - έχουμε κάνει - να παραμελεί - να μας θυμάται, και που ακολούθησε τους πόθους του, και που η υπόθεση του έχει ξεπεράσει τα όσια.
وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَآءَ فَلۡيُؤۡمِن وَمَن شَآءَ فَلۡيَكۡفُرۡۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمۡ سُرَادِقُهَاۚ وَإِن يَسۡتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَآءࣲ كَٱلۡمُهۡلِ يَشۡوِي ٱلۡوُجُوهَۚ بِئۡسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتۡ مُرۡتَفَقًا
Και πες: "Η Αλήθεια πηγάζει απ' τον Κύριό ας". Κι αφήστε όποιον θέλει, ας πιστέψει, κι όποιον θέλει ας (την) αρνηθεί. Για τους άδικους, (τους κακοποιούς), έχουμε ετοιμάσει μια Φωτιά που (κάπνος και φλόγες) έχουν περικυκλώσει όλους μέσα, σαν τείχη κι σφοδή μας σκηνής. Κι αν εκλιπαρήσουν ανακούφιση θα ανακούφιστούν με νερό - σαν τον λιωμένο (βρασμένο) λάδι που θα ψήει το πρόσωπό τους. Τι άθλιο πιστό αυτό που πίνουν κι τι άθλια είναι η διαμονή τους ! πόσο στενόχωρος τόπος για να πλαγιάσουν!
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا
Για εκείνους όμως που πίστεψαν και έκαναν καλά (έργα), βέβαια Εμείς δεν θα αφήσουμε να χαθεί η αμοιβή κανενός που έχει κάνει μια καλή πράξη.
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنࣲ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُ يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبࣲ وَيَلۡبَسُونَ ثِيَابًا خُضۡرࣰ ا مِّن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۚ نِعۡمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتۡ مُرۡتَفَقࣰ ا
Γι' αυτούς θα είναι οι Κήποι της Αιωνιότητας, που από κάτω τους θα τρέχουν ποτάμια και όπου θα στολισθούν με χρυσά βραχιόλια και θα ντυθούν με πράσινες χιτώνες από λεπτό μεταξί και κεντημένο (με διάφορα λουλούδια), και θα πλαγιάζουν πάνω σε υψωμένα θρόνια. Πόσο εξαιρετική η αμοιβή! Και πόσο ευχάριστος τόπος για να πλαγιάσουν!
۞وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلࣰ ا رَّجُلَيۡنِ جَعَلۡنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيۡنِ مِنۡ أَعۡنَٰبࣲ وَحَفَفۡنَٰهُمَا بِنَخۡلࣲ وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُمَا زَرۡعࣰ ا
Κι αναφέρέ τους την παραβολή για τους δύο άνδρες. Στον ένα απ' αυτούς προμηθεύσαμε δύο κήπους με αμπελώνες από σταφύλια που τους είχαμε, περιφράζει με φοινικόδεντρα. Κι ανάμεσα στους δύο βάλαμε χωράφι φυτεμένα με σιτάρι.
كِلۡتَا ٱلۡجَنَّتَيۡنِ ءَاتَتۡ أُكُلَهَا وَلَمۡ تَظۡلِم مِّنۡهُ شَيۡـࣰٔ اۚ وَفَجَّرۡنَا خِلَٰلَهُمَا نَهَرࣰ ا
Κι οι δύο κήποι καρποφόρησαν, και δεν αστόχησαν σε τίποτε. Στο μέσο τους κάναμε να τρέχει ένα ποτάμι.
وَكَانَ لَهُۥ ثَمَرࣱ فَقَالَ لِصَٰحِبِهِۦ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَنَا۠ أَكۡثَرُ مِنكَ مَالࣰ ا وَأَعَزُّ نَفَرࣰ ا
Άφθονα ήταν τα αγαθά που είχε (αυτός ο άνδρας), και είπε στον σύντροφό του αγωνίζοντάς του: 'Εγώ έχω μεγαλύτερο πλούτο από εσένα και περισσότερη (τιμή και) δύναμη σε άνδρες (που με ακολουθούν)'.
وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدࣰ ا
Κι μήνε στον κήπο του - αδικώντας τον εαυτό του - και είπε: "Δεν νομίζω ότι θα εξαφανιστεί αυτό ποτέ,
وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةࣰ وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَىٰ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهَا مُنقَلَبࣰ ا
Κι ούτε νομίζω ότι η Ώρα (της Κρίσης) θα έρθει (ποτέ). Κι αν ακόμα επιστρέψω στον Κύριό μου, - στο οίγουρα - θα βρω (για αντάλλαγμα) κάτι καλύτερο απ' αυτό".
قَالَ لَهُۥ صَاحِبُهُۥ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَكَفَرۡتَ بِٱلَّذِي خَلَقَكَ مِن تُرَابࣲ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةࣲ ثُمَّ سَوَّىٰكَ رَجُلࣰ ا
Είπε ο' αυτόν ο σύντροφός του κατά τη διάρκεια της φιλονικίας: "μήπως αρνείσαι Εκείνον που σε έπλασε από χώμα, κι έπειτα από σταγόνα σπέρματος κι έπειτα σου έδωσε το σχήμα ένος άνδρα;
لَّٰكِنَّا۠ هُوَ ٱللَّهُ رَبِّي وَلَآ أُشۡرِكُ بِرَبِّيٓ أَحَدࣰ ا
Άλλά πιστεύω - το κατ' εμέ - ότι Αυτός είναι ο ΑΛΛΑΧ ο Κύριός μου, και δεν αποδίδω κανένα συνεταίρο με τον Κύριό μου.
وَلَوۡلَآ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالࣰ ا وَوَلَدࣰ ا
Κι αν - καθώς μπαίνεις στο κήπο σου - θα πείς: "Πι θαυμάσιο είναι αυτό που έγινε με τη θέλησή του ΑΛΛΑΧ! Δεν υπάρχει δύναμη, εμή μόνο με το ΑΛΛΑΧ! Αν και με νομίζες να έχω λιγότερο πλούτο και παιδιά από εσένα, (όμως)
فَعَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يُؤۡتِيَنِ خَيۡرࣰ ا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرۡسِلَ عَلَيۡهَا حُسۡبَانࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصۡبِحَ صَعِيدࣰ ا زَلَقًا
ίσως ο Κύριός μου να μου χαρίσει κάτι καλύτερο απ' τον κήπο σου, και
أَوۡ يُصۡبِحَ مَآؤُهَا غَوۡرࣰ ا فَلَن تَسۡتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبࣰ ا
"Ἡ να γίνει το νερό του (που ποτίζει τον κήπο) να γαθεῖ κάτω απ' τη γη, (σε σημείο) που να μη μπορεῖς να το αντλήσεις".
وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصۡبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيۡهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُشۡرِكۡ بِرَبِّيٓ أَحَدࣰ ا
Και περιζώδησαν τα κτήματά του όλα (από καταστροφή) τα φρούτα του κι οι απολαύσεις του κι έμεινε με δεμένα - σταυρωτά τα χέρια του, (λυπημένος) για ό,τι ξόδεψε που (τώρα πια) έπεσε σε κομμάτια πάνω στα θεμέλια τους, και δεν μπορεῖ παρά να πει: "Αλίμονό μου! μακάρι να μην απέδιδα χανένα συνέταιρο στον Κύριό μου"!
وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ فِئَةࣱ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا
Και δεν υπήρχε γι' αυτόν, καμία ομάδα να τον βοηθήσει απέναντι του ΑΛΛΑΧ ούτε ήταν ικανός να απελευθερώσει τον εαυτό του.
هُنَالِكَ ٱلۡوَلَٰيَةُ لِلَّهِ ٱلۡحَقِّۚ هُوَ خَيۡرࣱ ثَوَابࣰ ا وَخَيۡرٌ عُقۡبࣰ ا
Εκεῖ (στον άλλο κόσμο ή (μόνη) προστασία έρχεται από το ΑΛΛΑΧ τον μόνο Αληθινό. Αυτός είναι ο Καλύτερος για να αντιμειδί κι ο Καλύτερος για να δίνει την επιτυχία.
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَآءٍ أَنزَلۡنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ فَأَصۡبَحَ هَشِيمࣰ ا تَذۡرُوهُ ٱلرِّيَٰحُۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ مُّقۡتَدِرًا
Και αναφέρέ τους την παρομοίωση της ζωής του κόσμου τούτου. μοιάζει με νερό που το Έχουμε στείλει από τον ουρανό κάτω. Η βλάστηση της γης ανακατέθησαν μ' αυτό (και το αποφόησε), πολύ γοήγορα έγινα ξερά χαλάμια, που οι άνεμοι τα σκόρπισαν. Και (μόνο) ο ΑΛΛΑΧ είναι ο Παντοδύναμος.
ٱلۡمَالُ وَٱلۡبَنُونَ زِينَةُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱلۡبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابࣰ ا وَخَيۡرٌ أَمَلࣰ ا
Ο πλούτος και τα παιδιά είναι κόσμημα (που γοητεύουν) τη ζωή του κόσμου τούτου. Αλλά εκείνα που παραμένουν - οι Καλές Πράξεις - είναι του Κυρίου σου - άξιες μεγαλύτερης αμοιβής και δίνουν τις καλύτερες ελπίδες.
وَيَوۡمَ نُسَيِّرُ ٱلۡجِبَالَ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ بَارِزَةࣰ وَحَشَرۡنَٰهُمۡ فَلَمۡ نُغَادِرۡ مِنۡهُمۡ أَحَدࣰ ا
Και κατά τη μέρα που μετακινήσουμε τα βουνά, και(τότε) θα δεις τη γη γυμνή (αν εντωμένη επιπέδεια), και θα συγκεντρώσουμε όλους ένα σωρό και δεν θα παραλείψουμε κανένα απ' αυτούς.
وَعُرِضُواْ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفࣰّ ا لَّقَدۡ جِئۡتُمُونَا كَمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةِۭۚ بَلۡ زَعَمۡتُمۡ أَلَّن نَّجۡعَلَ لَكُم مَّوۡعِدࣰ ا
Και θα παρασταθούν αραδιασμένοι, στο Κυρίο σου (και θα τους λέγε με την αναγγελία): "Να που ήρθατε σε μας (γυμνοι) όπως σας έχουμε πλάσει την πρώτη φορά. Κι όμως λέγατε ότι δεν θα τηρούσατε την υπόσχεση που δόθηκε σε σας ότι θα (μας) συναντήσετε"!
وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُشۡفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيۡلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلۡكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةࣰ وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحۡصَىٰهَاۚ وَوَجَدُواْ مَا عَمِلُواْ حَاضِرࣰ اۗ وَلَا يَظۡلِمُ رَبُّكَ أَحَدࣰ ا
Και το Βιβλίο (των Έργων) θα τοποθετηθεί στα χέρια (καθενός). Και θα βλέπες τους ένοχους ταραγμένους από φόβο για ότι είναι (γραμμένο) σ' αυτό, και θα πουν: "Αλίμονό μας! Τι βιβλίο είναι αυτό! Δεν έχει αφήσει τίποτε - μικρό ή μεγάλο - αλλά, όλα τα έχει λογαριάσει"! Και θα βρουν όλα όσα έκαναν μπροστά τους. Και ο Κύριος σου δεν θα αδικήσει κανένα.
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلۡجِنِّ فَفَسَقَ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِۦٓۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِي وَهُمۡ لَكُمۡ عَدُوُّۢۚ بِئۡسَ لِلظَّٰلِمِينَ بَدَلࣰ ا
Κι ανάφερε όταν είπαμε στους αγγέλους "Σκύψετε (μεχρι κάτω) στην τιμή Αδάμ", όλοι (τότε) σκύψαν (εκτός απ' τον Ιμπλίς. Ήταν ένας από τους δαίμονες (τξίνν) που παραδίασε την εντολή του
۞مَّآ أَشۡهَدتُّهُمۡ خَلۡقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَا خَلۡقَ أَنفُسِهِمۡ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلۡمُضِلِّينَ عَضُدࣰ ا
Δεν τους έδειξα τη δημιουργία των ουρανών και της γης (και δεν τους έδειξα) ούτε (σώματα) πως τους δημιουργησα, και δεν επόθεσα να παρω για βοηθούς αυτούς που παρασύνουν (τους ανθρώπους) στην πλάνη!
وَيَوۡمَ يَقُولُ نَادُواْ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُمۡ فَدَعَوۡهُمۡ فَلَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُمۡ وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُم مَّوۡبِقࣰ ا
Και κατά τη μέρα θα πει: "Καλέστε αυτούς για τους οποίους πιστεύετε ότι είναι συνέταιροι μου και τους καλέσαν, αλλά δεν απάντησαν σ' αυτούς, κάνανε γ' αυτούς ένα τότο κοινής απώλειας.
وَرَءَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمۡ يَجِدُواْ عَنۡهَا مَصۡرِفࣰ ا
Και οι ένοχοι είδαν τη Φωτιά, και βεβαιώθησαν ότι θα πέσουν μέσα, από την οποία ποτέ δεν θα βρουν διέξοδο.
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلࣲۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَكۡثَرَ شَيۡءࣲ جَدَلࣰ ا
Έχουμε εξήγησει με διάφορους τρόπους σ' αυτό το Κοράνιο - για το καλό των ανθρώπων - (με) κάθε είδος από παρομοιώσεις (παραδείγματα). Κι όμως ο άνθρωπος αμφισβητεί περισσότερο απ' όλα τα όντα.
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ وَيَسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّهُمۡ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ أَوۡ يَأۡتِيَهُمُ ٱلۡعَذَابُ قُبُلࣰ ا
Και δεν εμπόδισε τους ανθρώπους να πιστέψουν, - τώρα που τους έφτασε η καθοδήγηση (δεν τους εμπόδιζε) να παρακαλέσουν για συγχώρηση του Κυρίου τους, παρά να τους χτυπήσει ότι χτύπησε τους προγόνους ή να έρθει η τιμωρία αντιμέτωπα!
وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوࣰ ا
Καὶ δεν στείλαμε τους αποστόλους παρά μόνο για να δώσουν ευχάριστα νέα και για να προειδοποιήσουν. Οι Απόστολ όμως αμφισβήτησαν για να εξασθενήσουν το δικαίο με το δικαίο και μεταχειρίστηκαν ειρωνικά τα Εδάφια (Αγιάτ) μου και τις προειδοποιήσεις!
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعۡرَضَ عَنۡهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُۚ إِنَّا جَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرࣰ اۖ وَإِن تَدۡعُهُمۡ إِلَى ٱلۡهُدَىٰ فَلَن يَهۡتَدُوٓاْ إِذًا أَبَدࣰ ا
Ποιος λοιπόν είναι πιο άδικος από εκείνον που έχει διδαχθεί τα Εδάφια του Κυρίου του, κι όμως απέστρεψε (απομακρύνθηκε) απ' αυτό και λησμόνησε τις προέσεις που τα χέρια του παρουσίασαν; Βέβαια θέσαμε πέπλο πάνω στις καρδίες τους, για να μη το καταλαβαίνουν, και κουφραμάρα απ' αυτάνους. Κι αν τους καλέσεις στο (δρόμο) της καθοδήγησης, ποτέ δεν θα καθοδηγηθούν.
وَرَبُّكَ ٱلۡغَفُورُ ذُو ٱلرَّحۡمَةِۖ لَوۡ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُواْ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلۡعَذَابَۚ بَل لَّهُم مَّوۡعِدࣱ لَّن يَجِدُواْ مِن دُونِهِۦ مَوۡئِلࣰ ا
Κι όμως ο Κύριός σου είναι Πολυεπειχής και Πολυέλεος. Αν ήταν να τους καλέσει για λογαριασμό γι' αυτό που έχουν κερδίσει (απ' τα έργα τους), θα μπορούσε να επισπεύσει την Τιμωρία τους. Όμως έχουν την ορισμένη τους ώρα, που πέρα απ' αυτή δεν πρόκειται να βρουν καταφύγιο.
وَتِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰٓ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَعَلۡنَا لِمَهۡلِكِهِم مَّوۡعِدࣰ ا
Έτσι έχουμε καταστρέψει εκείνα τα χωριά, όταν διέπραξαν αδικίες, αλλά ορίσαμε μια ορισμένη ώρα για την καταστροφή τους.
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبۡرَحُ حَتَّىٰٓ أَبۡلُغَ مَجۡمَعَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ أَوۡ أَمۡضِيَ حُقُبࣰ ا
Καὶ ανάφερε όταν είπε ο μωυσής στον υπηρέτη του: "Δεν θα υποχωρήσω μέχις όταν φτάσω στη διασταύρωση των δύο θαλασσών, ή (ακόμα) έστω κι αν περάσω αιώνες κι αιώνες ταξιδεύοντας".
فَلَمَّا بَلَغَا مَجۡمَعَ بَيۡنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِي ٱلۡبَحۡرِ سَرَبࣰ ا
Όταν όμως έρτασαν τη διασταύρωση (το σημείο που ενώνονταν οι δύο θάλασσες) είχαν ξεχάσει το ψάρι τους, που πήρε το δρόμο του μέσα στη θάλασσα (ίσια) σαν μέσα από σωλήνα.
فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدۡ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبࣰ ا
Κι όταν πια πέρασαν (χάποια απόστασης) είπε (ο μωυσής) στον υπηρέτη του: "Φέτε μας το πρωϊνό φαγητό μας. Έχουμε - απ' αλήθεια - πολύ χουραστεί απ' το ταξίδι μας αυτό".
قَالَ أَرَءَيۡتَ إِذۡ أَوَيۡنَآ إِلَى ٱلصَّخۡرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ ٱلۡحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيۡطَٰنُ أَنۡ أَذۡكُرَهُۥۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِي ٱلۡبَحۡرِ عَجَبࣰ ا
Του Απάντησε: "μήπως παρατήρησες (τι συνέδηκε) όταν καταφύγαμε στο βράχο; Πράγματι έχασα το ψάρι. Και μόνο ο Σατανάς ήταν εκείνος που μ' έκανε να ξεχάσω να το θυμηθώ. Και πήρε το δρόμο του μέσα στη θάλασσα με περίεργο τρόπο!"
قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبۡغِۚ فَٱرۡتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصࣰ ا
Είπε (ο μωυσής): "Αυτό ήταν που επιζητούσαμε" κι επέστρεψαν πίσω ακολουθώντας τα ίχνη τους, (το μονοπάτι απ' όπου ήρθαν).
فَوَجَدَا عَبۡدࣰ ا مِّنۡ عِبَادِنَآ ءَاتَيۡنَٰهُ رَحۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَا وَعَلَّمۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلۡمࣰ ا
Τότε βρήκαν ένα δούλο απ' αυτούς που μας λατρεύουν, που τον είχαμε ελεήσει με δική μας χάρι, και του διδάξαμε τη Γνώση φωτίζοντας τον απο μας.
قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلۡ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمۡتَ رُشۡدࣰ ا
Ο μωυσής είπε σ' αυτόν: "μήπως μπορώ να σε ακολουθήσω - με σκοπό - να με διδάξεις κάτι απ' την Αλήθεια που σου έχει διαχθεί";
قَالَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرࣰ ا
Είπε (ο άλλος): "Βέβαια σου δεν θα είσαι ικανός να υπομένεις μαζί μου! (για να μάθεις).
وَكَيۡفَ تَصۡبِرُ عَلَىٰ مَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ خُبۡرࣰ ا
"Και πώς μπορείς να έχεις υπομονή για πράγματα τα οποία σου δεν έχεις πείρα;"
قَالَ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرࣰ ا وَلَآ أَعۡصِي لَكَ أَمۡرࣰ ا
Είπε (ο μωυσής):" Θα με δρεις - αν ο ΑΛΛΑΧ το θέλει - υπομονετικό, και δεν θα παρακούσω σε καμία διαταγή σου".
قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعۡتَنِي فَلَا تَسۡـَٔلۡنِي عَن شَيۡءٍ حَتَّىٰٓ أُحۡدِثَ لَكَ مِنۡهُ ذِكۡرࣰ ا
Είπε (ο άλλος): "Αν - λοιπόν- θέλεις να με ακολουθήσεις, μη με ρωτάς για τίποτε έως στου εγώ ο ίδιος σου μιλήσω αναφορικά μ' αυτό".
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِي ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَاۖ قَالَ أَخَرَقۡتَهَا لِتُغۡرِقَ أَهۡلَهَا لَقَدۡ جِئۡتَ شَيۡـًٔا إِمۡرࣰ ا
Και προχώρησαν κι οι δύο μέγρις του, όταν ανέβησαν στο πλοίο, εκείνος το τρύπησε. Είπε ο (μωυσής): "μήπως το έχεις τρυπήσει για να πνίξεις αυτούς που βρίσκονται μέσα; Πράγματι έχεις διαπράξει ενοχή !".
قَالَ أَلَمۡ أَقُلۡ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرࣰ ا
Είπε: "μα δεν σου είπα, ότι δεν θα μπορέσεις να υπομένες μαζί μου";
قَالَ لَا تُؤَاخِذۡنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرۡهِقۡنِي مِنۡ أَمۡرِي عُسۡرࣰ ا
Είπε (ο μωυσής):"μη με επιπλήττεις που έχω ξεχάσει, και μη με πικραίνεις δυσκολεύοντας την υπόθεσή μου".
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمࣰ ا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلۡتَ نَفۡسࣰ ا زَكِيَّةَۢ بِغَيۡرِ نَفۡسࣲ لَّقَدۡ جِئۡتَ شَيۡـࣰٔ ا نُّكۡرࣰ ا
Και προχώρησαν (οι δύο) πάλι μέχρις στου μόλις συναντησαν ένα εφηβο, τον σκότωσε. Κι είπε (ο μωυσής): "Σκότωσες ένα αθώο πρόσωπο; που δεν (σκότωσε) άλλο πρόσωπο; "Έχεις κάνει ένα ρυπαρό πράγμα"!
۞قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرࣰ ا
Είπε (απαντώντας):"Δεν σου είπα ότι δεν θα μπορέσεις να υπομένες μαζί
قَالَ إِن سَأَلۡتُكَ عَن شَيۡءِۭ بَعۡدَهَا فَلَا تُصَٰحِبۡنِيۖ قَدۡ بَلَغۡتَ مِن لَّدُنِّي عُذۡرࣰ ا
Είπε (ο μωυσής): Αν σε ξανερωτήσω για οιδήποτε πράγμα μετά απ' αυτό, μη με κρατήσεις στη συντροφία σου. Ήδη σου έχω ξητήσει απ' τη μερία μου (πλήν) συγγνώμη.
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهۡلَ قَرۡيَةٍ ٱسۡتَطۡعَمَآ أَهۡلَهَا فَأَبَوۡاْ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارࣰ ا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥۖ قَالَ لَوۡ شِئۡتَ لَتَّخَذۡتَ عَلَيۡهِ أَجۡرࣰ ا
Και προχώρησαν (οι δύο) μέγρις ότου μόλις έφτασαν στους κατοίκους ενός χωριού, ζήτησαν απ' αυτούς τροφή. Αλλ' αυτοί αρνήθηκαν να τους φιλοξενήσουν. Βρήκαν (τότε) εκεί ένα τοίχο που χόντευε να πέσει κάτω, κι εκείνος τον ξανάκτισε. Είπε (ο μωυσής): αν ήθελες θα μπορούσες να πάρεις γι' αυτό κάποια αμοιβή"
قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيۡنِي وَبَيۡنِكَۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأۡوِيلِ مَا لَمۡ تَسۡتَطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرًا
Είπε (απαντώντας): "αυτός είναι, ο χωρισμός μεταξύ μου και μεταξύ σου : (θα χωρίσουμε). Τώρα θα σου πω την εξήγηση (των πραγμάτων αυτών) που γι' αυτό ήσουν ανίκανος να χάνεις υπομονή.
أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتۡ لِمَسَٰكِينَ يَعۡمَلُونَ فِي ٱلۡبَحۡرِ فَأَرَدتُّ أَنۡ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكࣱ يَأۡخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصۡبࣰ ا
Αναφορικά με το πλοίο, ανήκε (τούτο) σε (ανθρώπους) δυστυχισμένους, που εργάζονταν στη θάλασσα. Θέλησα να το αχρηστεύσω, γιατι πίσω τους ήταν κάποιος βασιλιάς που επαίρνε κάθε καλό πλοίο με τη βία.
وَأَمَّا ٱلۡغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤۡمِنَيۡنِ فَخَشِينَآ أَن يُرۡهِقَهُمَا طُغۡيَٰنࣰ ا وَكُفۡرࣰ ا
"Αναφορικά με τον εφηβο, οι γονείς του ήταν απ' τους Πιστούς, και φοβηθήκαμε μήπως τους πικράνει από επιμονή αδικία και αποστία (στον ΑΛΛΑΧ και στον άνθρωπο).
فَأَرَدۡنَآ أَن يُبۡدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُ زَكَوٰةࣰ وَأَقۡرَبَ رُحۡمࣰ ا
"Π' αυτό θελήσαμε, ο Κύριος να δώσει σ' αυτούς σε ανταλλάγμα (ένα γιο) καλύτερο απ' αυτον σε αγνότητα
وَأَمَّا ٱلۡجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيۡنِ يَتِيمَيۡنِ فِي ٱلۡمَدِينَةِ وَكَانَ تَحۡتَهُۥ كَنزࣱ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحࣰ ا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبۡلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسۡتَخۡرِجَا كَنزَهُمَا رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلۡتُهُۥ عَنۡ أَمۡرِيۚ ذَٰلِكَ تَأۡوِيلُ مَا لَمۡ تَسۡطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرࣰ ا
"Αναφορικά με τον τοίχο, ανήκε (τούτο) σε δυο ορφανά παιδιά στην πόλη. Κάτω απ' αυτο (τον τοίχο) υπήρχε θησαυρός δικής τους. ο πατέρας ήταν ένας ενδόσωτος (άνθρωπος). Ο Κύριός του θέλησε να σταθούν την πλάτη της μεγάλης τους δυνάμης (να ενηλικιωθούν), και (να αποκτήσουν) βγάζοντας το θησαυρό τους) ευοπλαγνία (και τιμή) από τον Κύριό σου -. Όλα αυτά δεν τα έκανα από δική μου θέλησιν. Αυτή είναι η εξήγηση (γι' αυτά τα πράγματα) που ήσουν ανίκανος να κρατήσεις πάνω τους υπομονή "
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَن ذِي ٱلۡقَرۡنَيۡنِۖ قُلۡ سَأَتۡلُواْ عَلَيۡكُم مِّنۡهُ ذِكۡرًا
(Ω! μουχάμμεντ!) Σε ρωτάνε και αναφορικά με τον Δουλ-Καρνέιν (τον Δικέρο βασιλια). Να πεις "Θα σας διηγηθώ κάτι από την ιστορία του".
إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَءَاتَيۡنَٰهُ مِن كُلِّ شَيۡءࣲ سَبَبࣰ ا
Είχαμε στήσει τη δύναμη του πάνω στη γη και του δώσαμε τον τρόπο και τα μέσα για κάθε σκοπό.
فَأَتۡبَعَ سَبَبًا
Κάποιο δρόμο ακολούθησε.
حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغۡرِبَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَغۡرُبُ فِي عَيۡنٍ حَمِئَةࣲ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوۡمࣰ اۖ قُلۡنَا يَٰذَا ٱلۡقَرۡنَيۡنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمۡ حُسۡنࣰ ا
μέχρις ότου, όταν έφτασε εκεί όπου δυει ο ήλιος, τον βρήκε να βασιλεύει σε μια πηγή από πυρωμένο νερό! Δίπλα της βρήκε ένα λαό, (και τότε) είπαμε: "Ω! Βασιλεύ Δουλ - Καρνέιν ! να τους τιμωρήσεις η να τους μεταχειρίσιοτει με καλοσύνη".
قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوۡفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابࣰ ا نُّكۡرࣰ ا
Είπε: "Όποιος αδικεί αυτον θα τιμωρήσω κι έπειτα θα επιστρέψει στον
وَأَمَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ ا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنۡ أَمۡرِنَا يُسۡرࣰ ا
Όποιος - όμως - πιστεύει και κάνει έργα αγαθά, θα έχει μια εξαιρετική αμοιβή, και εύκολο θα είναι το καθήκον του καθώς διατάζουμε να το εκτελέσει
ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا
Έπειτα ακολούθησε (χάπου άλλο) δρόμο,
حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطۡلِعَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَطۡلُعُ عَلَىٰ قَوۡمࣲ لَّمۡ نَجۡعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتۡرࣰ ا
μέχρις ότου, όταν ήρθε εκεί όπου ανατέλλει ο ήλος, τον βρήκε ν' ανατέλλει πάνω σ' ένα λαό που δεν του είχαμε προηγεύσει καμία προφύλαξη εναντίον (του ηλίου).
كَذَٰلِكَۖ وَقَدۡ أَحَطۡنَا بِمَا لَدَيۡهِ خُبۡرࣰ ا
Έτσι ήταν η ιστορία του Δουλ-Καρνέιν και Εμείς έχουμε πλήρη γνώση γι' ότι έχει γίνει.
ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا
Έπειτα ακολούθησε (άλλο) δρόμο,
حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ بَيۡنَ ٱلسَّدَّيۡنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوۡمࣰ ا لَّا يَكَادُونَ يَفۡقَهُونَ قَوۡلࣰ ا
μέχρις ότου, όταν έφτασε (σε μια περιοχή) ανάμεσα σε δύο φράγματα, βρήκε από κάτω τους ένα λαό, που δεν μπορούσε να καταλάβει μια λέξη.
قَالُواْ يَٰذَا ٱلۡقَرۡنَيۡنِ إِنَّ يَأۡجُوجَ وَمَأۡجُوجَ مُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَهَلۡ نَجۡعَلُ لَكَ خَرۡجًا عَلَىٰٓ أَن تَجۡعَلَ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَهُمۡ سَدࣰّ ا
Του είπαν: "Ώ! Δουλ - Καρνέιν, (Εού που είσαι Δίκαιος)! (ο λαός) των Γιαγχούγκ και μαγχούγκ κάνον μεγάλη καταστροφή στη γη. μήπως - αν σου πληρώσουμε χορήγηση - θα μπορέσες να σηκώσεις φράγματα ανάμεσα σε μας και σ' αυτούς";
قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيۡرࣱ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجۡعَلۡ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُمۡ رَدۡمًا
Είπε: Η δύναμη (που έχει εγκαταστει σ' μένα ο Κύριος που είναι καλύτερη απ' την αμοιβή σας). Βοηθείστε
ءَاتُونِي زُبَرَ ٱلۡحَدِيدِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا سَاوَىٰ بَيۡنَ ٱلصَّدَفَيۡنِ قَالَ ٱنفُخُواْۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَعَلَهُۥ نَارࣰ ا قَالَ ءَاتُونِيٓ أُفۡرِغۡ عَلَيۡهِ قِطۡرࣰ ا
"Φέρτε μου αιδερένιες πλάχες". Τέλος, όταν γέμισε το χώρο ανάμεσα στις δύο (απότομες μερές) των βουνών, είπε: "Φυσήξετε (με τους φυσητήρες)". Κι έπειτα όταν έγινε σα σφούγγα, είπε: "Φέρτε μου ρευστό χάλκι για να χύσω πάνω του, λιωμένο μολυβδί".
فَمَا ٱسۡطَٰعُوٓاْ أَن يَظۡهَرُوهُ وَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ لَهُۥ نَقۡبࣰ ا
Έτσι έγιναν ανίσχυροι να το σκαραλώσουν και ούτε μπόρεσαν να το τρυπήσουν.
قَالَ هَٰذَا رَحۡمَةࣱ مِّن رَّبِّيۖ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ رَبِّي جَعَلَهُۥ دَكَّآءَۖ وَكَانَ وَعۡدُ رَبِّي حَقࣰّ ا
Είπε: "Αυτό είναι (έργο) της ευσπλαγχνίας του Κυρίου μου. Σαν φτάσει όμως η υπόσχεση του Κυρίου μου, θα το κάνει σκόνη. Κι αληθινή είναι η υπόσχεση του Κυρίου μου".
۞وَتَرَكۡنَا بَعۡضَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ يَمُوجُ فِي بَعۡضࣲۖ وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَجَمَعۡنَٰهُمۡ جَمۡعࣰ ا
Κι τότε θα τους αφήσουμε - σ' αυτή την ημέρα - να κλυδωνίζονται σα κύματα ο ένας με τον άλλο. Και θα φυσήξει στη σάλπιγγα και θα τους μαζέψουμε όλους μαζί.
وَعَرَضۡنَا جَهَنَّمَ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡكَٰفِرِينَ عَرۡضًا
Κι θα παρουσιάσουμε μπροστά στους Αποστόλους την Κόλαση - εκείνη την ημέρα - για να δούν την έκτασή της.-
ٱلَّذِينَ كَانَتۡ أَعۡيُنُهُمۡ فِي غِطَآءٍ عَن ذِكۡرِي وَكَانُواْ لَا يَسۡتَطِيعُونَ سَمۡعًا
(στους Αποστόλους) που τα μάτια τους είχαν σκεπαστεί (ώστε να μη δούν τα Σημεία μου) και δεν Me θυμόντουσαν κι άκομα ήταν ανίκανοι να ακούσουν.
أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَن يَتَّخِذُواْ عِبَادِي مِن دُونِيٓ أَوۡلِيَآءَۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَٰفِرِينَ نُزُلࣰ ا
μήπως οι Άποστολ νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να παρουν τους δούλους μου - για προστάτες - αντί Εμού;(Και βέβαια) έχουμε ετοιμάσει την Κόλαση για τους Άπιστους για να (τους) φιλοξενήσει.
قُلۡ هَلۡ نُنَبِّئُكُم بِٱلۡأَخۡسَرِينَ أَعۡمَٰلًا
Να πεις: "μήπως θέλετε να πληροφορηθείτε γι' αυτούς που τα έργα τους είναι μάταια;
ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعۡيُهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّهُمۡ يُحۡسِنُونَ صُنۡعًا
Αυτούς που οι προσπάθειές τους έχουν κατανα·λωθεί στη ζωή αυτού του κόσμου, νομίζοντας ότι απόκτησαν αγαθά με τα έργα τους";
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فَلَا نُقِيمُ لَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَزۡنࣰ ا
Αυτοί είναι που αρνούνται τα Σημεία και τη συνάντηση του Κυρίου τους, (στη μέλλουσα Ζωή). μάταια θα είναι τα έργα τους, κι ούτε κατά την Ημέρα της Κρίσης θα δώσουμε κάποιο ενδιαφέρον γι' αυτά.
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمۡ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُواْ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَرُسُلِي هُزُوًا
Αυτή θα είναι η αμοιβή τους: Κόλαση, επειδή αρνήθηκαν την Πίστη, και πήραν τα σημεία μου, και τους Απεσταλμένους μου στ' αστεία.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ كَانَتۡ لَهُمۡ جَنَّٰتُ ٱلۡفِرۡدَوۡسِ نُزُلًا
Εκείνοι όμως που πίστεψαν κι έκαναν αγαθές πράξεις, θα έχουν τους Κήπους του Παραδείσου για διαμονή.
خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبۡغُونَ عَنۡهَا حِوَلࣰ ا
Εκεί θα μένουν (για πάντα), και καμιά αλλαγή δεν θα επιθυμήσουν να γίνει γι' αυτούς.
قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادࣰ ا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدࣰ ا
Να πεις: "Αν η θάλασσα γινόταν μελάνι (για να γραφούν) τα λόγια του Κυρίου μου, γρήγορα θα εξαντληθεί (το νερό της) πριν εξαντληθούν οι λόγοι του Κυρίου μου, ακόμα κι αν αυξάναμε - για βοήθειά της- άλλη όμοια θάλασσα". Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ του Παντελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου
قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهࣱ وَٰحِدࣱۖ فَمَن كَانَ يَرۡجُواْ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلۡيَعۡمَلۡ عَمَلࣰ ا صَٰلِحࣰ ا وَلَا يُشۡرِكۡ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدَۢا
Να πεις: "Δεν είμαι παρά ένας άνθρωπος σαν κι εσάς, (αλλά) η έμνευση έχει έλθει σε μένα, ότι ο Θεός σας είναι ένας Θεός (ΑΛΛΑΧ). Όποιος προσδοκεί να συναντήσει το Κύριό του, ας κάνει καλές πράξης, και - λατρεύοντας το Κύριό του - ας μη παραδέχεται κανέναν (άλλον) για συνετερό (Του)."