Σούρα ελ-Τεκβίρ

Όταν ο ήλιος διπλωθεί, (οδηγεί το απλωμένο φως του)

Και όταν τα άστρα πέσουν και χάσουν τη λάμψη τους,

Και όταν τα βουνά χαθούν

Και όταν οι θηλυκές καμήλες, δέκα μηνών έγκυες, αφεθούν απεριποίητες,

Και όταν ομίξουν σε αγέλες τα άγρια θηρία (από πανικό),

Και όταν τα πελάγη θράσουν.

Και όταν οι ψυχές (που βγήκαν έξω) ξαναταιριάξουν (με τα σώματα),

Και όταν ρωτηθεί το (μωρό) κορίτσι που θάφτηκε ζωντανό:

Για ποιο έγκλημα σκοτώθηκε;

Και όταν οι Περγαμηνές (με πράξεις των ανθρώπων) ξεσκεπαστούν,

Και όταν ο Ουρανός (η μέλλουσα Ζωή) εξαλειφθεί

Και όταν η Φωτιά της Κόλασης θεριέψει,

Και όταν ο Παράδεισος έρθει κοντά (στους πιστούς)

(τότε) κάθε ψυχή θα μάθει τι είχαν κάνει τα χέρια της έχει να παρουσιάζει μπροστά της (από έργα που έπραξε όταν ζούσε στον κόσμο).

Ορκίζομαι στους Πλανήτες που επανέρχονται (την Ημέρα),

που κολλυμπούν στη κυκλική τους πορεία και έπειτα κρύβονται.

Και τη Νύχτα, σαν (αρχίζει) να διασκορπίζει (το σκοτάδι) της

Και την αυγή, σαν αποπνέει το σκοτάδι (της νύχτας),

(ότι αυτό (το Κοράνιο) είναι πραγματικά ο λόγος ενός τιμημένου Αγγελιαφόρου (Γαβριήλ), του

προικισμένου με Δύναμη και θέση τιμημένη στον Κύριο του Θρόνου,

με εξουσία υπακούοντας εκεί (και) άξιος εμπιστοσύνης στην μεταφορά της έμπνευσης.

Και (Ω! Λαέ!), ο Σύντροφός σας (ο μουχάμμεντ) δεν είναι τρελός.

Και - χωρίς αμφιβολία - (ο μουχάμμεντ) τον είδε (τον Γαβριήλ) στον καθαρό ορίζοντα.

Ποτέ του (δεν ήταν φιλάργυρος)

Και ετούτο (το Κοράνιο) δεν είναι ο λόγος ενός καταραμένου πονηρού πνεύματος.

Τότε πού λοιπόν σε ποιο δρόμο πηγαίνετε;

Βέβαια, αυτό το Κοράνι είναι ένα μήνυμα για (όλο) το ανθρώπινο γένος.

Για όποιον θέλει από σας να βαδίσει ίσια.

Αλλά δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε εκτός αν είναι θέλημα του ΑΛΛΑΧ, (που είναι) ο Κύριος του Σύμπαντος Κόσμου.