διάβασεعَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
Αναφορά με τι (θέμα) συζητούν ο ένας με τον άλλο;
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
Για το μεγάλο Νέο,
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
που - σ' αυτό - αυτοί διαφωνούν.
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
Όχι! στ' αλήθεια σύντομα θα μάθουν!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
Και βέβαια όχι πολύ σύντομα θα μάθουν!
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا
μήπως δεν έχουμε κάνει τη γη σαν μια πλατιά έκταση,
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا
και τα βουνά σα σφήνες;
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا
Και σας έχουμε πλάσει σε ζευγάρια.
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا
Και κάναμε τον ύπνο σας για ανάπαυση.
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا
Και κάναμε τη νύχτα σαν ένα κάλυμμα.
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا
Και κάναμε την Ημέρα σαν ένα μέσο συντήρησης.
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا
Και έχουμε κτίσει πάνω σας τα επτά στερεώματα.
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا
Και τοποθετήσαμε σ' αυτά ένα Φως
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا
Και στείλαμε κάτω (στη γη) άφθονο νερό από τα σύννεφα,
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا
για να βγάλουμε μ' αυτό σπόρους και θεριστικά φυτά.
وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا
Και κήπους με περιτυλιγμένους κλάδους (πολυτελέστατα).
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا
Βέβαια η Ημέρα της Κρίσης είναι κάτι που έχει ορισθεί,
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا
η Ημέρα που η Σάλπιγγα θα ηχήσει, και θα έλθετε σε μάζες.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا
Και οι ουρανοί θ' ανοίξουν σαν να ήταν εκεί (πολλές) πόρτες,
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
και τα βουνά θα εξαφανιστούν σαν αυταπάτη.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا
Στ' αλήθεια η Κόλαση είναι σαν ένας τόπος ενέδρας,
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا
για τους παραβάτες ένας τόπος προορισμού.
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا
Θα κατοικήσουν εκεί μέσα για αιώνες.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا
Τίποτε κρύο (δροσερό) δεν θα δοκιμάσουν εκεί μέσα ούτε κανένα ποτό,
إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا
εκτός από καυτό υγρό (πύο), που ρευστοποιείται από τη σάρκα τους.
جَزَآءࣰ وِفَاقًا
μια κατάλληλη αποζημίωση (γι'
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا
Πράγματι! κι αυτό, γιατί δεν περίμεναν να τους κρίνει ο ΑΛΛΑΧ (για τις πράξεις τους),
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا
Αλλά (αναίσθητα)διάψευσαν την Αποκάλυψή μας (και την υπέροπταν) αυθαίρετα.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا
Και κάθε πράγμα το παρακολουθούσαμε καταγράφοντάς το.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
Δοκιμάστε - λοιπόν - (τους καρπούς των έργων σας). Γιατί δεν θα αυξήσουμε παρά μόνο τα βάσανά.
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
Για τους ευσεβείς - βέβαια - θα υπάρξει ένας θρίαμβος,
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا
κήποι (περιποιημένοι), και αμπέλια,
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا
και μικρές παρθένες συντρόφισσες της Ίδιας Ηλικίας,
وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا
και ένα κύπελλο γεμάτο (ως τα χείλη).
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا
Δεν θα ακούνε εκεί μέσα επιπόλαια (λόγια) και ούτε ψευτιές!
جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا
Αμοιβή από τον Κύριό σου, ένα δώρο, αρκετά ικανοποιητικό,
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا
(από) τον Κύριο των ουρανών και της γης και των ανάμεσά τους - τον Ραχμάν (- τον Φιλάνθρωπο ΑΛΛΑΧ) - Κανείς δεν θα έχει τη δύναμη να αμφισβητήσει (για τα δώρα) Του.
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا
Την Ημέρα που το Πνεύμα (του Γαβριήλ) και οι άγγελοι θα στέκονται στη γραμμή, κανείς δεν θα μιλά παρά μόνο με την άδεια του Πανουκτίμονα (Ραχμάν) και θα λέει ό,τι είναι σωστό.
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
Αυτή η Ημέρα θα είναι Αναπόφευκτη. Γι' αυτό - όποιος θέλει -, ας πάρει τον (ίσο δρόμο) Επιστροφής προς τον Κύριό του.
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
Βέβαια - σας έχουμε κιόλας προειδοποιήσει για μια Τιμωρία που πλησιάζει, για την Ημέρα που ο άνθρωπος θα δει (τα Έργα) που παρουσίασαν τα χέρια του, και που ο Άπιστος θα πει: "Αλλοίμονο σ' εμένα! μακάρι να ήμουν (απλό) χώμα!".