διάβασεصٓۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ذِي ٱلذِّكۡرِ
Σ. (Σαντ): Ορκίζομαι στο Κοράνιο, που είναι γεμάτο από προειδοποιητικά μηνύματα (Αυτό είναι η Αλήθεια).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي عِزَّةࣲ وَشِقَاقࣲ
Κι όμως οι άπιστοι (κολυμπούν) μέσα στην αυτοδιάκριση και στην αποστασία.
كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّن قَرۡنࣲ فَنَادَواْ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصࣲ
Πόσες (και πόσες) γενιές εξολοθρεύσαμε - πριν απ' αυτούς -; Όλες τους φώναζαν (για οίκτο), ενώ δεν ήταν πολύ καιρός που είχαν σωθεί!
وَعَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرࣱ مِّنۡهُمۡۖ وَقَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا سَٰحِرࣱ كَذَّابٌ
Κι απόρησαν που ένας Προειδοποιητής έχει φτάσει σ' αυτούς, από την ίδια τη γενιά τους! Και οι άπιστοι λένε: "Αυτός είναι ένας μάγος, ψεύτης!"
أَجَعَلَ ٱلۡأٓلِهَةَ إِلَٰهࣰ ا وَٰحِدًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عُجَابࣱ
"Πώς έχει κάνει τις θεότητες (όλες) μέσα σ' ένα Θεό; Στ' αλήθεια αυτό είναι ένα παράξενο πράγμα!"
وَٱنطَلَقَ ٱلۡمَلَأُ مِنۡهُمۡ أَنِ ٱمۡشُواْ وَٱصۡبِرُواْ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءࣱ يُرَادُ
Κι όσοι ήταν - ανάμεσά τους - οι αρχηγοί, αποχώρησαν, (λέγοντας): "Συνεχίστε και κρατείστε με υπομονή," τις θεότητές σας! Γιατί αυτό είναι - σίγουρα - ένα πράγμα σχεδιασμένο (εναντίον σας)!
مَا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِي ٱلۡمِلَّةِ ٱلۡأٓخِرَةِ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا ٱخۡتِلَٰقٌ
"Δεν έχουμε ακούσει (όμοιο) μ' αυτό, στη τελευταία θρησκεία (στον Χριστιανισμό). Αυτό δεν είναι παρά μια ιστορία φτιαχτή!"
أَءُنزِلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ مِنۢ بَيۡنِنَاۚ بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ مِّن ذِكۡرِيۚ بَل لَّمَّا يَذُوقُواْ عَذَابِ
"Πώς! (Είναι δυνατό να) έχει σταλεί το μήνυμα σ' αυτόν - αντί σ' εμάς;" Κι ήταν - βέβαια - σε αμφιβολία από το μήνυμά μου, γιατί ακόμα δεν δοκίμασαν την Τιμωρία μου!
أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَحۡمَةِ رَبِّكَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡوَهَّابِ
Ή μήπως έχουν τους Θησαυρούς της Φιλανθρωπίας του Κυρίου σου, του Παντοδύναμου, του απεριόριστου Δωρητή;
أَمۡ لَهُم مُّلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۖ فَلۡيَرۡتَقُواْ فِي ٱلۡأَسۡبَٰبِ
Ή μήπως έχουν κτήμα (τους) τους ουρανούς και τη γη, κι όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους; (Αν είναι έτσι), ας ανεβούν όλοι μαζί με όλα τα μέσα (για να διαθέτουν τα ζητήματα των ουρανών και της γης)!
جُندࣱ مَّا هُنَالِكَ مَهۡزُومࣱ مِّنَ ٱلۡأَحۡزَابِ
Εκεί όμως υπάρχει ένας ηττημένος στρατός από τα Κόμματα (των συμμάχων απίστων).
كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ وَعَادࣱ وَفِرۡعَوۡنُ ذُو ٱلۡأَوۡتَادِ
Και πριν από αυτούς (πολλοί ήταν που) διάψευσαν (τους αποστολούς), ο λαός του Νώε, ο Αντ, και ο Φαραώ. Κύριος των Πασσάλων,
وَثَمُودُ وَقَوۡمُ لُوطࣲ وَأَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِۚ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡأَحۡزَابُ
και Θαμούντ, και ο λαός του Λωτ, και οι Συνασπισμοί της Άϊκα (οι κάτοικοι του Δάσους) - αυτά ήταν (τα Κόμματα) οι Συνασπισμοί.
إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ
Δεν υπήρξε κανένας (απ' αυτούς) χωρίς να διαψεύσει τους αποστόλους, γι' αυτό άξιζε η Τιμωρία μου να φτάσει δίκαια (και αναπόφευκτα πάνω σε καθένα απ' αυτούς).
وَمَا يَنظُرُ هَٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ مَّا لَهَا مِن فَوَاقࣲ
Κι αυτοί, το μόνο που περιμένουν δεν είναι παρά μια τρομερή Κραυγή, που (όταν συμβεί) δεν θα ξαναγυρίσει άλλη φορά.
وَقَالُواْ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ
Και λένε (ειρωνικά): "Κύριε μας! Συντόμεψε - για μας - την καταδίκη, (έτσι) και πριν από την Ημέρα του Λογαριασμού!".
ٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلۡأَيۡدِۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ
Κάνε υπομονή (όμως) σ' αυτά που λένε, και θυμήσου τον Δαυίδ, τον Δούλο μας, - τον δυνατό - που πάντοτε έστρεφε το βλέμμα (σ' Εμάς, μετανοώντας).
إِنَّا سَخَّرۡنَا ٱلۡجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحۡنَ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِشۡرَاقِ
Εμείς ήμασταν που κάναμε τα βουνά να υποτάσσονται και να επαναλαμβάνουν μαζί του, τη Δόξα μας κατά το δειλινό και στην ανατολή (της ημέρας).
وَٱلطَّيۡرَ مَحۡشُورَةࣰۖ كُلࣱّ لَّهُۥٓ أَوَّابࣱ
Και τα πουλιά (ακόμα) μαζεύονταν, κι όλα γύριζαν (στον Δαυίδ) για να επαναλαμβάνουν μαζί του τη Δόξα μας.
وَشَدَدۡنَا مُلۡكَهُۥ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحِكۡمَةَ وَفَصۡلَ ٱلۡخِطَابِ
Και δυναμώσαμε τη βασιλεία του και του δώσαμε σοφία, και την ευχέρεια στην ομιλία και αποφασιστικότητα.
۞وَهَلۡ أَتَىٰكَ نَبَؤُاْ ٱلۡخَصۡمِ إِذۡ تَسَوَّرُواْ ٱلۡمِحۡرَابَ
μήπως σου δόθηκε η Είδηση (η ιστορία) των (δύο) Συζητητών, όταν πήδηξαν τον τοίχο του ιδιαίτερου
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنۡهُمۡۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ خَصۡمَانِ بَغَىٰ بَعۡضُنَا عَلَىٰ بَعۡضࣲ فَٱحۡكُم بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَلَا تُشۡطِطۡ وَٱهۡدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ
κι όταν μπήκαν (και στάθηκαν) μπροστά στον Δαυίδ, που τρόμαξε απ' αυτούς. (Του) είπαν: "μη φοβάσαι! Είμαστε δύο Συζητητές, που ο ένας αδίκησε τον άλλο. Δίκασε - λοιπόν - ανάμεσά μας με δικαιοσύνη, και μη μας μεταχειριστείς άδικα, αλλά καθοδήγησέ μας στον ομαλό Δρόμο...
إِنَّ هَٰذَآ أَخِي لَهُۥ تِسۡعࣱ وَتِسۡعُونَ نَعۡجَةࣰ وَلِيَ نَعۡجَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَقَالَ أَكۡفِلۡنِيهَا وَعَزَّنِي فِي ٱلۡخِطَابِ
Αυτός εδώ είναι αδελφός μου. Έχει ενενήντα εννέα προβατίνες κι εγώ έχω μια προβατίνα. (Κι όμως μου) είπε: - Να μου την αφήσεις - κι (επιπλέον) με νίκησε στην ομιλία, (στη συζήτησή μας).
قَالَ لَقَدۡ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعۡجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦۖ وَإِنَّ كَثِيرࣰ ا مِّنَ ٱلۡخُلَطَآءِ لَيَبۡغِي بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَقَلِيلࣱ مَّا هُمۡۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّٰهُ فَٱسۡتَغۡفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّۤ رَاكِعࣰ اۤ وَأَنَابَ۩
Είπε (ο Δαυίδ): "Σε έχει - οπωσδήποτε - αδικήσει, ζητώντας τη (μοναδική) σου προβατίνα να την προσθέσει στις προβατίνες του. Πολλοί - βέβαια - είναι από τους συνεταίρους που ανακατεύονται (σ' επιχειρήσεις) αδικούν ο ένας τον άλλο. Όχι - όμως - αυτοί που πιστεύουν και κάνουν καλό. Αλλά πόσο λίγοι είναι αυτοί!..." Ο Δαυίδ είχε συμπεράνει ότι τον δοκιμάζαμε, γι' αυτό ζήτησε τη συγχώρηση του Κυρίου του, κι έπεσε κάτω, γονατιστός (από ταπείνωση) και μετάνιωσε.
فَغَفَرۡنَا لَهُۥ ذَٰلِكَۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلۡفَىٰ وَحُسۡنَ مَـَٔابࣲ
Κι Εμείς του συγχωρήσαμε αυτό (το παράπτωμα). Και θα έχει - βέβαια - την απόλαυση μιας μεγάλης τάξης σε Εμάς και θέση εξαιρετική την (τελική) Επιστροφή.
يَٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلۡنَٰكَ خَلِيفَةࣰ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱحۡكُم بَيۡنَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلۡهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابࣱ شَدِيدُۢ بِمَا نَسُواْ يَوۡمَ ٱلۡحِسَابِ
Ω! Δαυίδ! Σ' έχουμε κάνει έναν κυβερνήτη (- αντί για μας-) πάνω στη
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا بَٰطِلࣰ اۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنَ ٱلنَّارِ
Και δεν έχουμε δημιουργήσει - χωρίς σκοπό - τους ουρανούς και τη γη και όσα βρίσκονται ανάμεσά τους. Αυτή είναι η αντίληψη - που συμπεραίνουν - οι Άπιστοι. Αλλά, - αλλοίμονο στους Άπιστους - από τη Φωτιά (της Κόλασης)!
أَمۡ نَجۡعَلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ كَٱلۡمُفۡسِدِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ نَجۡعَلُ ٱلۡمُتَّقِينَ كَٱلۡفُجَّارِ
μήπως θα πρέπει να μεταχειριστούμε εκείνους που πιστεύουν και κάνουν το καλό, - το ίδιο - μ' εκείνους που καταστρέφουν στη γη; Ή μήπως θα έχουν την ίδια τύχη οι ευσεβείς με τους κακοήθεις; που φυλάγονται από το κακό, με αυτούς που αποστρακιζονται από το καλό;
كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ إِلَيۡكَ مُبَٰرَكࣱ لِّيَدَّبَّرُوٓاْ ءَايَٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
(Εδώ είναι) ένα - ευλογημένο - Βιβλίο που το έχουμε στείλει σ' εσένα κάτω (στη γη), για να μελετήσουν (προσεχτικά) τα Εδάφιά του, και για να εννοούν (νουθετούν) - όσοι - σκέπτονται τις νουθεσίες του.
وَوَهَبۡنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيۡمَٰنَۚ نِعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ
Και χαρίσαμε στον Δαυίδ (- για γιο -) τον Σολομώντα, (που ήταν) εξαίρετος στην υπηρεσία μας! Πάντοτε έστρεφε το βλέμμα (σ' Εμάς με μετάνοια).
إِذۡ عُرِضَ عَلَيۡهِ بِٱلۡعَشِيِّ ٱلصَّٰفِنَٰتُ ٱلۡجِيَادُ
Κοίτα, όταν του είχαν εκθέσει μπροστά του - κατά το δειλινό - άλογα
فَقَالَ إِنِّيٓ أَحۡبَبۡتُ حُبَّ ٱلۡخَيۡرِ عَن ذِكۡرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتۡ بِٱلۡحِجَابِ
Και είπε: "Αγάπησα - πράγματι - την αγάπη του αγαθού, με σκοπό την ανάμνηση (να δοξάσω) τον Κύριό μου, μέχρις ότου (ο ήλιος) κρύφτηκε με τον πέπλο (της Νύχτας).
رُدُّوهَا عَلَيَّۖ فَطَفِقَ مَسۡحَۢا بِٱلسُّوقِ وَٱلۡأَعۡنَاقِ
Φέρετε (τα άλογα) πίσω σ' εμένα". Κι άρχισε να χαϊδεύει πάνω από τα πόδια (τους) και το λαιμό (τους).
وَلَقَدۡ فَتَنَّا سُلَيۡمَٰنَ وَأَلۡقَيۡنَا عَلَىٰ كُرۡسِيِّهِۦ جَسَدࣰ ا ثُمَّ أَنَابَ
Κι όμως έχουμε δοκιμάσει τον Σολομώντα. Τοποθετήσαμε πάνω στο θρόνο του ένα σώμα (χωρίς ζωή). Αλλά στο τέλος ξαναγύρισε (σ' Εμάς) μετανοιωμένος,
قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَهَبۡ لِي مُلۡكࣰ ا لَّا يَنۢبَغِي لِأَحَدࣲ مِّنۢ بَعۡدِيٓۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ
(και) είπε: "Κύριέ μου! Συγχώρεσέ με και χάρισέ μου ένα Βασίλειο, που κανένας μετά από εμένα να μη μπορεί να το φτάσει. Γιατί Εσύ είσαι ο Γενναιόδωρος Δωρητής".
فَسَخَّرۡنَا لَهُ ٱلرِّيحَ تَجۡرِي بِأَمۡرِهِۦ رُخَآءً حَيۡثُ أَصَابَ
Και υποτάξαμε σ' αυτόν τον Άνεμο, να τρέχει ήρεμα - με τη διαταγή του - σ' οποιανδήποτε (κατεύθυνση) επιθυμούσε να τον φέρει.
وَٱلشَّيَٰطِينَ كُلَّ بَنَّآءࣲ وَغَوَّاصࣲ
(Του διαθέσαμε) ακόμα και τους δαίμονες, - κάθε είδος - από κτίστες (πάνω στη γη), κι από δύτες (στη θάλασσα),
وَءَاخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي ٱلۡأَصۡفَادِ
κι άλλους - δεμένους μαζί - με αλυσίδες.
هَٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمۡنُنۡ أَوۡ أَمۡسِكۡ بِغَيۡرِ حِسَابࣲ
(Και του είπαμε): "Αυτή είναι η (γενναιόδωρη) Προσφορά μας! Αν τα
وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلۡفَىٰ وَحُسۡنَ مَـَٔابࣲ
Και θα έχει - βέβαια - την απόλαυση μιας θέσης πολύ κοντά σ' Εμάς, κι εξαιρετική την (τελική) Επιστροφή.
وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَآ أَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِنُصۡبࣲ وَعَذَابٍ
Και θυμήσου τον Ιώβ (Εγιούμπ), τον (πιστό) Δούλο μας. Κοίτα, όταν φώναξε τον Κύριό του: "με πήκανε ο Σατανάς με δυστυχίες και βάσανα!"
ٱرۡكُضۡ بِرِجۡلِكَۖ هَٰذَا مُغۡتَسَلُۢ بَارِدࣱ وَشَرَابࣱ
(Το πρόσταγμα δόθηκε): "Κτύπησε (τη γη) με το πόδι σου. Αυτό είναι (νερό) για να πλυθείς χρύο (δροσερό), και (νερό) για να πίνεις".
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةࣰ مِّنَّا وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ
Και του χαρίσαμε (ξαναφέρνοντας πίσω) την οικογένειά του, και διπλασιάσαμε τον αριθμό της - σαν Χάρη από μας (σ' αυτόν), και το μήνυμα για όσους καταλαβαίνουν.
وَخُذۡ بِيَدِكَ ضِغۡثࣰ ا فَٱضۡرِب بِّهِۦ وَلَا تَحۡنَثۡۗ إِنَّا وَجَدۡنَٰهُ صَابِرࣰ اۚ نِّعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابࣱ
"Και πάρε με το χέρι σου λίγο χορτάρι και χτύπησε μ' αυτό, και μη σπάσεις (τον όρκο σου) -". Τον βρήκαμε - στ' αλήθεια - γεμάτο υπομονή (και σταθερότητα). Τι καλός που ήταν ο δούλος μας αυτός! Πάντοτε (σ' Εμάς) έστρεφε το βλέμμα (με μετάνοια).
وَٱذۡكُرۡ عِبَٰدَنَآ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ أُوْلِي ٱلۡأَيۡدِي وَٱلۡأَبۡصَٰرِ
Και θυμήσου τους (πιστούς) Δούλους μας: τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, που είχαν δύναμη της λατρείας και της λογικής.
إِنَّآ أَخۡلَصۡنَٰهُم بِخَالِصَةࣲ ذِكۡرَى ٱلدَّارِ
Τους είχαμε προσφέρει για ένα ειδικό (σκοπό): την προκήρυξη του μηνύματος για το Σπίτι (της μέλλουσας
وَإِنَّهُمۡ عِندَنَا لَمِنَ ٱلۡمُصۡطَفَيۡنَ ٱلۡأَخۡيَارِ
Κι αυτοί στα μάτια μας - σίγουρα - είναι με τη παρέα των Εκλεκτών και των Άριστων.
وَٱذۡكُرۡ إِسۡمَٰعِيلَ وَٱلۡيَسَعَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ وَكُلࣱّ مِّنَ ٱلۡأَخۡيَارِ
Και θυμήσου τον Ισμαήλ, τον Ελισαίο και τον Δουλ - Κιφλ. Όλοι τους ήσαν από τους Άριστους.
هَٰذَا ذِكۡرࣱۚ وَإِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ لَحُسۡنَ مَـَٔابࣲ
Αυτό είναι το μήνυμα (που προειδοποιεί). Και για τους ευσεβείς υπάρχει - οπωσδήποτε - ένας όμορφος τόπος για την (τελική) Επιστροφή,
جَنَّٰتِ عَدۡنࣲ مُّفَتَّحَةࣰ لَّهُمُ ٱلۡأَبۡوَٰبُ
Κήποι της Αιωνιότητας, που οι πόρτες τους θα είναι σ' αυτούς ανοιχτές.
مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدۡعُونَ فِيهَا بِفَٰكِهَةࣲ كَثِيرَةࣲ وَشَرَابࣲ
Θα πλαγιάζουν στη μέση τους (με άνεση), και θα μπορούν να καλούν για (να τους έλθουν) άφθονα φρούτα και (γλυκά) ποτά.
۞وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ أَتۡرَابٌ
Και κοντά τους θα έχουν σεμνές γυναίκες (για συντροφιά) χαμηλοβλεπούσες - της ίδιας ηλικίας.
هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ
Αυτή είναι η Υπόσχεση που σας δίνεται για την Ημέρα του Λογαριασμού!
إِنَّ هَٰذَا لَرِزۡقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ
Στ' αλήθεια αυτές θα είναι οι Ευεργεσίες μας (προμήθειες μας) που ποτέ δεν θα εξαντληθούν.
هَٰذَاۚ وَإِنَّ لِلطَّٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابࣲ
μάλιστα, έτσι θα είναι! Όμως για τους ασεβείς, θα υπάρξει ένας κακός τόπος για την τελική Επιστροφή)!
جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَا فَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ
Η Κόλαση - που μέσα της θα
هَٰذَا فَلۡيَذُوقُوهُ حَمِيمࣱ وَغَسَّاقࣱ
μάλιστα, έτσι θα είναι! Και θα το δοκιμάσουν, - ένα καυτό νερό, κι ένα πύο (που εκρέει από το δέρμα τους)
وَءَاخَرُ مِن شَكۡلِهِۦٓ أَزۡوَٰجٌ
Και άλλα βασανιστήρια - σαν κι αυτό - και χειρότερα!
هَٰذَا فَوۡجࣱ مُّقۡتَحِمࣱ مَّعَكُمۡ لَا مَرۡحَبَۢا بِهِمۡۚ إِنَّهُمۡ صَالُواْ ٱلنَّارِ
(Οι φύλακες της φωτιάς θα πουν:) Αυτή είναι μια ομάδα που τρέχουν βιαστικά (με θράσος) μαζί σας. Καμιά ευχή για το καλωσόρισμα δεν θα έχουν! Σίγουρα θα τους κάψει η Φωτιά!
قَالُواْ بَلۡ أَنتُمۡ لَا مَرۡحَبَۢا بِكُمۡۖ أَنتُمۡ قَدَّمۡتُمُوهُ لَنَاۖ فَبِئۡسَ ٱلۡقَرَارُ
(Κι οι οπαδοί θα φωνάζουν στους οδηγούς που τους εξαπάτησαν): "Αλλά ούτε κι εσάς! Δεν θα σας καλωσορίσουν! Εσείς είστε που τη φέρατε πάνω μας! Και τώρα ο κακός ο τόπος (αυτός) για παραμονή!"
قَالُواْ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدۡهُ عَذَابࣰ ا ضِعۡفࣰ ا فِي ٱلنَّارِ
Θα πουν: "Κύριε μας! Αύξησε διπλή την τιμωρία στη Φωτιά σ' οποιονδήποτε μας έχει φέρει (τη συμφορά αυτή) πάνω μας!"
وَقَالُواْ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالࣰ ا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلۡأَشۡرَارِ
Και θα πουν: "Τι συμβαίνει σ' εμάς και δεν βλέπουμε (τους) άνδρες που τους είχαμε μετρήσει με τους κακούς;"
أَتَّخَذۡنَٰهُمۡ سِخۡرِيًّا أَمۡ زَاغَتۡ عَنۡهُمُ ٱلۡأَبۡصَٰرُ
"μήπως τους πήραμε στην κοροϊδία ή μήπως η όρασή (μας) έχει κάνει λάθος";
إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقࣱّ تَخَاصُمُ أَهۡلِ ٱلنَّارِ
Αυτή - βέβαια - είναι η πραγματικότητα - της αμοιβαίας αντικατηγορίας του λαού της Φωτιάς.
قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرࣱۖ وَمَا مِنۡ إِلَٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّارُ
Να πεις: "Εγώ είμαι μόνο ένας Προειδοποιητής, (για να σας πω) ότι δεν υπάρχει άλλος θεός παρά ο ένας ΑΛΛΑΧ, ο μοναδικός, ο Ακαταμάχητος,
رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفَّٰرُ
"Κύριος των ουρανών και της γης και των ενδιάμεσων τους, ο Παντοδύναμος, ο Πολυεπιεικής.
قُلۡ هُوَ نَبَؤٌاْ عَظِيمٌ
Να πεις: "Αυτό είναι ένα Σπουδαίο μήνυμα,
أَنتُمۡ عَنۡهُ مُعۡرِضُونَ
που απ' αυτό όμως εσείς απομακρύνεστε!"
مَا كَانَ لِيَ مِنۡ عِلۡمِۭ بِٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰٓ إِذۡ يَخۡتَصِمُونَ
"Δεν είχα καμία γνώση εγώ για την Υψηλή Συνέλευση (των αγγέλων) όταν συζητούσαν (υποθέσεις) για τον εαυτό τους.
إِن يُوحَىٰٓ إِلَيَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرࣱ مُّبِينٌ
Το μόνο που μου έχουν εμπνεύσει είναι, να προειδοποιώ ειλικρινά και δημόσια".
إِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرࣰ ا مِّن طِينࣲ
Κοίτα όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: "Είμαι έτοιμος να πλάσω τον άνθρωπο από λάσπη.
فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ
"Όταν του δώσω το (ολοκληρωμένο) του σχήμα, και εμφυσήσω μέσα του από το πνεύμα μου, πέσετε (όλοι) κάτω με υπακοή προς αυτόν".
فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ
Κι όλοι μαζί οι άγγελοι (υπάκουσαν) κι έσκυψαν γονατιστοί,
إِلَّآ إِبۡلِيسَ ٱسۡتَكۡبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
εκτός από τον Ιμπλίς που υπερηφανεύθηκε κι έγινε ένας από τους
قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسۡجُدَ لِمَا خَلَقۡتُ بِيَدَيَّۖ أَسۡتَكۡبَرۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡعَالِينَ
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Ω! Ιμπλής! Τι σ' εμπόδισε να σκύψεις γονατίζοντας σ' εκείνον που έπλασα με τα χέρια μου; μήπως από υπεροψία; ή μήπως επειδή είσαι ένας απ' αυτούς που στέκονται ψηλά;"
قَالَ أَنَا۠ خَيۡرࣱ مِّنۡهُ خَلَقۡتَنِي مِن نَّارࣲ وَخَلَقۡتَهُۥ مِن طِينࣲ
Είπε (ο Ιμπλής): "Είμαι ο καλύτερος απ' αυτόν! Εμένα με έπλασες από φωτιά, (ενώ) αυτόν τον έπλασες από λάσπη".
قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمࣱ
(Είπε ο ΑΛΛΑΧ): "Βγες απ' αυτή (τη συγκέντρωση), αποβάλλεσαι με κατάρα.
وَإِنَّ عَلَيۡكَ لَعۡنَتِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ
Και η Κατάρα μου θα είναι πάνω σου μέχρι την Ημέρα της Κρίσης".
قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
Είπε (ο Ιμπλής): "Κύριέ μου! Δώσε μου αναβολή, μέχρι την Ημέρα που (οι νεκροί) θα αναστηθούν".
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Η αναβολή σου παραχωρείται. Είσαι - λοιπόν - από αυτούς που είχαν προθεσμία,
إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ
μέχρι την Ημέρα που η ώρα της έχει ορισθεί".
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ
Είπε (ο Ιμπλής): "Ορκίζομαι - έτσι - στη Δύναμή Σου, ότι θα παραπλανήσω όλους μαζί,
إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Εκτός από όσους ανάμεσά τους είναι πιστοί και εκλεκτοί Δούλοι σου".
قَالَ فَٱلۡحَقُّ وَٱلۡحَقَّ أَقُولُ
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Έτσι λοιπόν είναι η αλήθεια και την Αλήθεια λέγω",
لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ أَجۡمَعِينَ
ότι θα γεμίσω - στα σίγουρα - την Κόλαση μ' εσένα και μ' όποιους σε ακολουθήσουν απ' αυτούς - κάθε ένα χωριστά κι όλους μαζί.
قُلۡ مَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرࣲ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُتَكَلِّفِينَ
Να πεις: "Δεν σας ερωτώ για καμιά αμοιβή γι' αυτό (το Κοράνιο), κι ούτε διεκδικώ (τίποτε το ανύπαρκτο).
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ
Αυτό δεν είναι παρά ένα μήνυμα για (όλο) το Κόσμο.
وَلَتَعۡلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعۡدَ حِينِۭ
Κι οπωσδήποτε - μετά από λίγο - θα μάθετε την αλήθεια απ' αυτή την είδηση.